A antiga “molinera” de Rianxo

3 Feb

Hoxe queremos compartir con vós unha foto desa historia non tan antiga, xa que moitos dos nosos pais e avós de seguro que se lembran. É o tempo no que case todo o mundo tiña leiras e cultivaba millo para darllo aos animais.

molinera

E moitos rianxeiros, o que facían era acudir ata a chamada “molinera”, que tedes na imaxe. Pertencía á familia Pérez, polo que nos contou algún veciño. Polo visto, orixinalmente estaba situada preto do Castillo, onde a rexentaba o señor José e a súa muller Urbana (da familia Pérez).

Máis adiante levouse para Rinlo, onde seguiron os fillos, Lucho e Ramón. Estivo activa ata que comezaron a construír pola zona, pero ata a década dos 80 aínda funcionou.

As mozas adoitaban ir con sacos co millo en gran e alí moíano para despois darllo ás galiñas ou aos porcos da casa en forma de fariña. E para que vexades como eran as cousas, o muiñeiro non cobraba en pesetas, senón en especies. Quedábase coa chamada maquía. É dicir, unha parte da fariña que se quedaba o muiñeiro do traballo.

Esta palabra deu lugar a varias frases ao longo da nosa xeografía. Recollemos algunha presente no Corpus lexicográfico da lingua galega:

  • “Non fíes en maquía de muiñeiro, nin creas en comida de despenseiro”.
  • “O muiñeiro maquieiro cóidase o amo do rueiro”.
  • “O muiñeiro que oi e ve non pode ser paroleiro”.

Rematamos o post agradecéndolle a Manuel Franco que nos cedera a imaxe para a súa difusión.

Advertisements

3 Respostas to “A antiga “molinera” de Rianxo”

  1. Helena Villar Janeiro 02/03/2015 ás 21:05 #

    En Abuín tamén había unha.

    • fotosderianxo 02/04/2015 ás 08:05 #

      Graciñas polo apuntamento, Helena. Temos que buscar entón máis datos para sacar algo.

  2. Marina Losada Vicente 02/04/2015 ás 11:09 #

    eu iba de pequena; recordo mais que nada o aresendo e o polviño branco que cubría todo; no noso caso, a fariña era para facer pan de millo; tiñamos daquela forno na casa; miña abó era pesca; iba a vender a Imo peixe a cambio de millo -entre outras cousas-; a tarefa miña era debullar; e acompañar a miña abó a molinera.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: