Sempre era unha grande ocasión hai anos poder sacarse unha foto. Desta vez o meu tío Che, o seu curmán Moncho e o meu outro tío Jaime fan as veces de vaqueiros. Só faltaban os indios.
Arquivo | O Araño RSS feed for this section
A bici, o traxe e o palleiro
4 Out
Os meus tíos Che e Jaime posan vestidos de domingo e fachendeando de bicicleta nova.
Elvina: 88 anos de vitalidade
1 SetQue sería de Galicia sen a súa xente? Que sería da nosa terra sen esas mans fortes, traballadoras, abnegadas e incansables que a traballaron?
Como son de aldea, sei o que é traballar coas mans, o que doen os cadrís cando un se abaixa para sachar, coller as patacas ou apañar a herba. E como sei que non é un traballo recoñecido, velaquí a miña pequena homenaxe a toda esta xente. É a miña veciña Elvina, ten 88 anos e unha vitalidade envexable. Ela simboliza coma ninguén o que é o pobo galego, o seu esforzo e amor pola terra. Nai de tres fillos, avoa de seis netos e bisvoa de dous bisnetos, aí segue co seu sacho, coma o primeiro día.
Esta foto saqueilla un sábado ás 2 da tarde, baixo un sol de xustiza. Collía patacas mentres limpaba a terra de grandes herbas. Non coñece o descanso: limpa a casa, colle herba, muxe as vacas, atende as galiñas… 88 anos, quen o diría. Saqueille as fotos a escondidas, mentres me comentaba, mirando para un lado e outro da viña baixo a que traballaba, que perdera o fouciño. Que non sabía onde o metera e que xa era a segunda vez que se perdía. Tiña claro que ninguén llo roubara: “quen ía querer un fouciño hoxe en día?”, espetoume. “Bueno, xa aparecerá”, acabou concluíndo mentres a chamaban da casa para ir comer. Moveuse pouco a pouco a un lado da viña na busca do seu bastón -“este polo menos non o perdín”- e foi camiño arriba, pequena e forte, dura e temperamental. Porque as mulleres galegas ademais de levar a casa e de administrar os cartos sempre foron as donas do campo galego.
E a aí segue, encorvada polos anos e o traballo, pero querendo dar o máximo posible para os que veñen detrás, para súa filla Esther e as súas netas. Creo que non hai amor máis grande ca ese nin sacrificio maior pola terra.
Fotos das festas do Araño
11 AgoCada primeiro domingo de agosto celébrase na parroquia rianxeira do Araño a romaría da Virxe dos Milagros. Hai misas dende as 8 da mañá (desta vez cun cura xubilado porque o da parroquia estivo indisposto dende primeira hora) e ata a 1 do mediodía, cando se celebra unha misa con procesía incluída.
As misas son ao aire libre, nun descampado que hai pegado á igrexa e ao camposanto do Araño. Ao redor rosquilleiras, postos con xoguetes e sandías, velas e o típico bar da comisión de festas.
Pero a min, o que máis me segue a chamar a atención son os cartos que lle colocan á virxe no pelo, con billetes de ata 100 euros este ano, e que van gardando pouco a pouco ao longo das diferentes misas.
Muíño de vento
9 Xuñ
Como ben sabedes, o monte do Araño está chegos de xigantes flores brancas, que en lugar de moverse co sol buscan o vento e desfrutan con el movéndose sen parar.
O Pozo Bastón
13 Mai
Un dos lugares máis fermosos e con máis lendas ás súas costas en Rianxo é o Pozo Bastón, situado máis arriba da parroquia da Ferrería. Nunha zona de difícil acceso e preto de onde nace o río Té, podemos atoparnos con esta bonita poza que adoita ter moitas visitas durante o verán.
Nubes sobre o monte
6 AbrHoxe cólgovos aquí unha imaxe impresionante do monte do Araño. Ao fondo, sobre o Pico Muralla, vense unhas nubes preciosas que lle dan ao ceo un toque máxico.
Fotos de Rianxo 