Esta fin de semana, os días 1, 2 e 3 de agosto celébranse as festas do Araño. O venres será a festividade do Carme, o sábado o Santísimo Sacramento e, para rematar, o domingo celebrarase a festa da Virxe dos Milagros coa misa grande ás 13.00 horas. Ese día, pola tarde, haberá xogos para nenos e unha divertida festa da escuma.
Actuarán as orquestras Brujas, D’Noche, Abanico, Terranova, Alcázar e o trío Unión y Fuerz. Aquí vos deixamos o cartel para quen queira desfrutar:
De novo, na canle de Youtube do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística do Instituto Félix Muriel atopamos outro documento moi interesante. Neste caso é un vídeo explicando os distintos pazos que hai en Rianxo, así como información do hórreo do Araño. Foi realizado por Sandra Castaño e por Lara Gómez.
As pasadas semanas, non fixo máis que chover, así que o río Te desbordou. Velaquí algunhas imaxes da enchenta ao seu paso polo Batán, A Laxe e A Castiñeiriña.
Con motivo do mes da muller traballadora, a Concellería de Educación, Cultura e Normalizción lingüística do Concello de Rianxo encargoulle ao Cadro Artístico Airiños a realización dun novo TEATRO-EXPRÉS, que fale aos pequenos da vilae aos que se queiran achegar, das MULLERES que foron importantes para o desenvolvemento da nosa historia.
Pode semellar neve, pero non, é saraiba. A imaxe está tomada no Araño e xa vedes que o mal tempo non só é chuvia, vento e frío.
María é de Campelo. Mentres paseo en bici polo monte véxoa nun alto, ao pé do camiño, arrimada a un can e rodeada de 20 cabras. Párome uns metros máis adiante, pensando en se é interesante ou non para a exposición Ruando Rianxo e decido dar volta e falar con ela.
Como ben sabedes, hais uns días publicamos un post sobre os escudos rianxeiros nos que se baseou Castelao para facer o de “Denantes mortos que escravos”. Aí comentamos que fixo un traballo xunto con Bouza Brei sobre os Escudos de Rianxo, publicado pola revista Nós, no nº 113, de 17 de maio de 1933, px. 77-83. Castelao recolle máis de 30 escudos diferentes.
Grazas ao Museo de Pontevedra, podemos ver eses escudos, algúns dos cales non chegaron ata os nosos días:
Escudo na chamada Casa da Maroma, en Rianxo
A pedra é unha arte que dende hai séculos conformou o patrimonio galego. Para coñecer algo máis sobre ela e sobre a cantería, falamos con José Fernández Figueira (1963), coñecido como Che o Golias. Este canteiro, recibiu no 2002 o premio Dólmen de Ouro á traxectoria profesional na Arte da Cantería. Ademais, el e a súa familia quedaron inmortalizados polo escritor Anxo Angueira. Lembrade, ademais, que Che é unha das persoas que forma parte da exposición de Ruando Rianxo.
Foto da exposición Ruando Rianxo.
Sorprende saber que cando un se ergue polas mañás, Nieves Vicente Varela (O Araño, 1967) xa leva horas esperta, traballando, e seguramente a collamos camiño a Negreira, Santa Comba, Camariñas… vender os produtos que ela mesma cultiva. O traballo dos empresarios agrícolas non ten horario. Non se rexe polo sol, nin moito menos, xa que a maior parte dos días se erguen antes de que canten os galos e a noite os colle aínda no choio. Falamos con ela do seu día a día e tamén da labor que fai como membro do Pleno da Corporación Municipal de Rianxo. Nieves estará tamén dentro da exposición de Ruando Rianxo que inauguraremos o mes que vén no Auditorio.
Aínda que parece mentira, isto non é unha corte ou un cortello, senón que era a vivenda de dúas persoas:
Grazas a Rabunho Rexeita descubrín que aquí vivía unha señora chamada Urbana e o seu fillo Chucho. No Araño coméntase que Urbana era unha persoa moi rica, que tiña moitos cartos (ata o punto de que incluso usaba billetes para acender os pitillos, aínda que como toda historia, pode ser inventada e máis propia dunha película). O caso é que tiña un gran problema: o alcol. Bebía moito. Ata tal punto era a súa dependencia que non facía máis que malvender as propiedades. Coméntase tamén que nunha aposta perdeu a súa fermosa casa nas Miráns e acabou xunto ao seu fillo nesta pequena vivenda que, como vedes, só ten unha porta e unha fiestra.
O caso é que o fillo, criado nese ambiente, tamén era unha persoa moi dependente do alcol e incluso podía ter algún problema psiquiátrico, pero era xente moi apreciada polos veciños. De feito, entre todos xuntáronse, reuniron material de construción e fixéronlle esta pequena vivenda nos Outeiriños:
Coméntase que cando os veciños entraron na outra vivenda para a mudanza, dentro había excrementos, polo que as condicións nas que vivían non eran as máis adecuadas.
Eu teño que dicir que de Urbana non me acordo, pero de Chucho si. De feito, precisamente grazas a Rabunho Rexeita descubrín unha foto del, que chega a nós grazas ao traballo que comezaron Miguel Somoza Rodríguez e Suso Santos Rodríguez e que pode verse nesta páxina.
Fotos de Rianxo 