Colgamos novas fotos do Entroido celebrado no Centro Sociocultural do Araño, que nos cederon dende a propia Asociación de Veciños do Araño.
Velaquí a entrega de premios:
E aquí facendo o augardente:
Houbo cestas para os mellores disfraces na categoría de adultos. Colaboraron o bar Barbanza, bar Lino, bar Nova Era, bar Xens, panadería Soto, autoservicio Agrelo, Aliprox Costas (Outeiro) e Eroski (Rianxo):
O pasado sábado 9 de febreiro celebrouse no Centro Sociocultural do Araño o Entroido. De novo hai que felicitar á Asociación de Veciños por realizar tantas actividades e cohesionar dese xeito a parroquia.
A festa contaba mesmo cunha señora facendo as sobremesas típicas destas festas, nunha filloeira onde podía realizar sete filloas a un tempo. Iso si, non chegaron a nada 🙂
Pero tamén hai que agredecer o traballo de moitos outros veciños, que levaron orellas e mesmo filloas feitas na casa. Pero tamén se serviron patacas fritas, refrescos, viño…
Non obstante, os protagonistas foron os veciños e os rapaces disfrazados:
Tamén houbo animación cun grupo de gaitas:
Houbo concurso de disfraces e, grazas á colaboración do bar Lino, do bar Xens, do bar Nova Era, da panadería Soto, da tenda Aliprox (Taragoña) e do Eroski de Rianxo, houbo cestas para os gañadores.
Román, este rianxeiro de 20 anos, necesita a colaboración de todos nós para porlle solución a un feito que non o deixa vivir dende o pasado 24 de xaneiro. Neste vídeo podedes ver que aconteceu. Moi triste 😦
O auditorio de Rianxo tivo a honra de acoller o inicio da xira 2013 de Roi Casal.
Teño que dicir que ao principio pensei que a afluencia non sería moi alta. Sempre somos de queixarnos de todo, de querer todo gratis e tendo en conta de que se trataba dun concerto de pagamento, moita xente tírase para atrás. E xa digo que a falta de 5 minutos para o comezo do concerto, había unhas 60 persoas no auditorio. Pero, sorprendentemente (ben por Rianxo), ao final vendéronse unhas 215 entradas, polo que non estivo nada mal.
Roi Casal e todos os membros dos grupos comezaron cunha canción que el mesmo definiu como “macarrada”, pero bastante animada.
Teño que dicir que o que máis me gustou foi sobre todo a voz de Silvia Ferre, da que ademais me enterei que é rianxeira de adopción (e asturiana de nacemento). Roi canta ben e toca de marabilla, pero a voz de Silvia é deliciosa e enche os oídos, regalándonos momentos impresionantes.
Entre canción e canción Roi confesábanos que os xornalistas moitas veces chamábano sen saber que tipo de música facía, pensando que era música “intimista”, por iso de que toca a arpa (ademais de moitos outros instrumentos). Pois non, toca sobre todo música galega de tipo pop, aínda que nunca canción se marcou un dúo zanfona-guitarra eléctrica que era puro rock. Si que houbo un momento intimista, cando con só a arpa e a voz de Silvia cantaron unha canción de cuna que Roi compuxo para o seu fillo.
Ao final do concerto case todo o auditorio acabou bailando a última das cancións do repertorio de Roi Casal e o aplauso foi enorme. Por certo, que o pianista é rianxeiro, Alfredo Susavila.
Teño que dicir que me encantou a voz de Silvia Ferre, pero que na canción “Maxicamente vello”, Roi Casal me puxo a pel de galiña. Aquí vos deixo un vídeo de Youtube:
O pasado venres choveu tanto, tanto, tanto, que o río Te botou por fóra. Velaquí tedes algunhas imaxes desa tarde á altura da ponte que hai no Batán (O Araño):
De feito, podedes ver como a forza da auga levou por diante esta ponte de madeira do paseo do río. Curiosamente esta ponte xa fora arrincada noutro anegamento hai cousa de dous anos e estivo así ata a primavera pasada, cando a arranxaron. Agardemos que desta vez non tarde tanto en poñerse ben.
As intensas chuvias tamén provocaron máis dun susto no que ao tráfico se refire. Nesta foto, toma preto de Carballal (O Araño), o coche ao haber tanta auga non puido ver onde comezaba o rego e meteu a roda sen darse conta:
Pero tamén ía con moitísima auga o regueiro que pasa polo medio do Pazo. De feito, o lavadeiro nin se vía:
En 1907, nas Miráns (parroquia do Araño), atopouse unha estela funeraria que hoxe en día se conserva no Museo de Pontevedra.
É de granito e ten unha altura de 2,43 metros. Arriba de todo hai unha figura, que unhas fontes din que é un home e outras que é unha muller, está vestida cunha túnica e ten o brazo brazo esquerdo levantado e un obxecto irrecoñecible na man dereita, á altura do cinto. Debaixo figura unha inscrición.
A inscrición, moi borrosa, semella dicir isto: “DIVS (sic por dibus) M S / POSINEIV / FILIA SV(o) / CONIVG(i) / DOIRAV / ANNOR(um) / XXX STTLE(vis) / PIVS IN[suis]”.
Fonte: Cervantesvirtual.com e blog O noso patrimonio.
Seguramente moitos de vós aínda lembraredes Radio Rianxo. Emitía dende o Monte Grande, en Asados, e tiña un ambiente moi familiar, ata o punto de que organizaban festas cos oíntes. Eu era dos que chamaba as fins de semana para pedir unha canción e adicala aos amigos, ou escoitaba de noite como chamaban outros veciños para comentar que tal o día. Recordo tamén como narraban os eventos destacados do Concello e mesmo como ían ás mesas electorais para indicar como eran os resultados.
Por desgraza xa non existe, pero aínda se pode ver a antena dende a que emitían:
Hai pouco dei cunh interesante artigo no blog de Percorrendo Arousa Norte. Comentábase como en 2007 se descubrira en Taragoña, na zona da Igrexa, unha estela galaicorromana. Realmente descubriuna a familia Fungueiriño, mentres realizaban uns traballos na adega da casa. Despois, contactaron coa xente que traballa no Centro Arqueolóxico de Neixón. O arqueólogo Xurxo Ayán (do CSIC) e Pedro López Barja confirmaron a descuberta.
No propio blog de Neixón comentan como foi todo, como un día de agosto de 2007 ata os castros de Neixón foi Miguel Fungueiriño e preguntou como non quere a cousa “E atopades pedras con letras?”.
O caso é que moitos anos antes, “o seu pai, escañando para alicerzar a adega da casa, no lugar da Igrexa, en Taragoña, deu cun pedrolo ben feitiño de pedra de gra. Vendo a disposición do bloque granítico, o vello da casa tiña a intención de deitar a pedra no patio. Sen embargo, a muller da casa paralizou o empedrado proxectado cun argumento de peso: a pedra ten letras, hom! E este gusto pola grafoloxía fixo que a pedra acabase de banco ao carón do galiñeiro”.
Ao día seguinte, quedaron con el e atoparon a pedra no patio da casa. E alí estaba, “unha abraiante estela galaicorromana, nun estado de conservación bastante bo, malia ter crebado o remate do campo epigráfico. En latín, con gueada das Rías Baixas dos séculos II-III d. C., pódese ler o que segue:
D(is) M(anibus) • Pos(uit)
Ursus
ingenu-
o suo • Ru-
fino • Pin-
[ta?]ni (filio?)
Que en romance vén sendo algo así como: “Aos deuses Manes. Púxo (o) Urso, para o seu (¿amigo?) Rufino, (fillo?) de Pin [ta?]no, de nacemento libre”.
Como sinalan en Patrimoniogalego.net, “o tramo conservado mide 56 cm. de ancho por 156 cm. de altura e por un máximo de grosor de 26 cm., posiblemente o remate fora de forma semicircular. Pódense distinguir tres campos separados por molduras. O superior está decorado por unha roda radiada dextroxira e dous discos cun punto no centro. No central presenta unha lúa coas puntas cara arriba, catro discos cun punto no centro e tres arcos. O inferior ten un texto gravado na pedra, e que continuaría no anaco que lle falta, pois nese lugar aínda se lle poden apreciar restos de dúas letras.”
Fonte: Patrimoniogalego.net
O caso é que aos poucos días saíu a noticia na prensa, sen falar para nada de que o achado fora da familia, a Xunta mandou un inspector ata o lugar, peritárona, metérona nunha camioneta e agora está Centro Arqueolóxico de Barbanza, en Boiro (Cespón).
Fonte: Patrimoniogalego.net
Se algo lle hai que pedir a este 2013 é traballo e que novas empresas se asenten no polígono industrial de Té. Polo de agora só hai cinco empresas, así que calquera outra nova de seguro que suporá máis emprego para o concello.
Se ides pola rúa de Abaixo, teredes ocasión de ver a casa na que vivía Castelao.
Fotos de Rianxo 