Polo visto, o elevado mantemento da figura vexetal que hai na rotonda de entrada a Rianxo, xusto en Rinlo, levou a que se retirara o máis que coñecido pavo real. Que vos parece? Unha boa decisión ou gustaríavos que continuara? Ídelo botar de menos? Colléstelle cariño ou parecíavos horrible?
Fonte: La Voz de Galicia
Este 1 de maio tivemos a oportunidade de ver e escoitar os cativos e cativas da Banda Infantil da Escola de Música de Rianxo, Conxunto Instrumental da Escola de Música de Rianxo na praza de Rafael Dieste. Dirixidos por Rafael Collazo, deleitáronnos durante unha hora con pezas tanto novas coma dos comezos da banda, fai xa dez anos.
Este concerto está dentro dos actos que a Banda vai desenvolver con motivo do seu X aniversario.
Imos cunhas fotiños do transcorrer do concerto:
Por último lembrarvos que o dia 11 deste mes tocarán no auditorio de Rianxo.
Xusto esta semana tivemos ocasión de poder ir ata a Conservera de Rianxo (coñecida por case todo como a de Cortizo) a sacar fotos dentro da empresa para a exposición de Ruando Rianxo. O caso é que hoxe coñecemos que finou o accionista con máis participacións da conserveira, Manuel Jesús Gago Engix, coñecido por moitos como Suso. Mañá será enterrado na parroquia de Palmeira (Ribeira).
Moitos en Rianxo coñecían a Suso porque o seu pai, Manuel Gago Pérez, era o dono da conserveira cando estaba na zona do Castelo, máis adiante de onde está agora o auditorio.
Daquela era a Conservera de Rianjo. Máis adiante mercou a empresa Cortizo, pero o seu fillo seguiu traballando na empresa e, cando Cortizo decidiu deixar o negocio, Suso tivo a maior participación. Faleceu a a raíz dun ictus e tiña menos de 60 anos.
Rianxo continúa coa Rede de Músicas Soltas co concerto do dúo Fdez&Quintá co seu repertorio instrumental de muiñeiras, xotas, valses, mazurkas, polcas, foxtrots,… onde dous músicos semellan catro pola natureza dos seus instrumentos (acordeón diatónico e sanfona)
O concerto terá lugar o próximo venres 26 de abril, ás 20.30 horas, no Auditorio de Rianxo. Está organizado pola Acentral Folque e cofinanciado polo Concello de Rianxo
As entradas poderán retirarse unha hora antes do comezo do concerto e terán un custe de 5 €
**Deixamos tamén un link ós vindeiros concertos que se van celebrar no auditorio ó longo deste ano:
http://www.folque.com/produccion.php?txt=arbore_web90&txt_pai=arbore_web13
Este vindeiro sábado 27 de abril, vaise levar a cabo un obradoiro de creación poética a cargo de Esther F. Carrodeguas arredor da exposición fotográfica de Marga P. Diaz, exposición que poderemos contemplar até ese mesmo dia no Auditorio de Rianxo.
O obradoiro desenvolverase de 10:00 a 14:00 horas e ás 13:30 haberá un recitado final aberto.
Este obradoiro porá o peche simbólico á exposición que a autora ten exposta no auditorio dende o pasado 12 de abril, e na cal ó longo de 45 fotografías Marga P. nos amosa a sua creatividade excepcional para acadar o “mínimo detalle”.
Se non vos pasástedes a ollar esta exposición ainda estades a tempo, coidamos que non vos defraudará a experiencia.
A Biblioteca Municipal de Rianxo foi premiada polo Ministerio de Educacion, Cultura e Deportes, cun lote de libros na XV Campaña de Animación a la Lectura María Moliner.
Fai clic para acceder a ListaPremiados2012.pdf
Parabéns por un traballo ben feito!
O pasado venres 12 de abril inaugurouse no auditorio de Rianxo a exposición “de minimis”, que estará pendurada até o 27 de abril.
Nesta mostra fotográfica, a sua autora Marga Piñeiro Diaz, unha profesora chantadina que no seu tempo de ocio, non ten outra cousa mais que facer que sacar fotos, e vaia fotos!!!!
Se nos achegamos polo auditorio poderemos ver 45 instantaneas, a maior parte delas en branco e negro, que nos expresan a sua particular maneira de ver as pequenas cousas que nos rodean, ainda que tamén hai lugar para pequenas sutilezas de cor…
Deixámovos tamén a presentación que a autora traía preparada para a inauguración:
Boa tarde a todos e todas.
Moitísimas grazas por estar hoxe aquí.
Quero comezar agradecéndolle ao meu amigo Xoan Antón Castro Barreiro que fixo as xestións oportunas con Fernando Lavandeira, a este mesmo, e ao Concello de Rianxo, ao seu alcalde Adolfo Muíños e a concelleira de cultura Hadriana Ordoñez para a cesión desta fermosa sala onde podervos mostrar hoxe e ata o día 27 do presente mes un traballo que veño desenvolvendo dende fai aproximadamente seis anos.
E a Lúa Louro, xove deseñadora, que me fixo de maneira altruista o deseño do logo que se pode ver no cartel anunciador da exposición.
Estas fotos, e outras máis, conforman a colección “de minimis”. Son de una serie de imaxes, hai quen di que froito da creatividade, eu coido que dunha especie de tolemia que me ven avisando dende hai tempo para que ande na procura dun cauce a traverso do que poda plasmar aquelas ideas que me xurden de súpeto dentro desta cabeza desfeita e que me obrigan a adicarlles bastantes horas do meu día a día, proporcionándome una enorme satifacción e obrigándome así, a ter conmigo sempre un apéndice que se chama cámara e que se dispara irremediablemente todos os días da miña vida.
As protagonistas das imaxes que vedes son sempre cousas pequenas.
Con moita facilidade impresionámonos ante a grandeza do noso entorno e procurámolo máis aló do que nos é habitual. E iso, coido eu, é natural e humán. Pero soemos esquecer, a importancia das cousas cativas que nos fan a vida máis doada e porque non, moito máis bonita.
Son básicamente fotografías en Branco e Negro, por una sinxela razón de gusto persoal e de fidelidade aos meus comezos alá polo ano 90 cando da man de Camilo Lorenzana que é un fotógrafo chantadino, me iniciaba no mundo da fotografía cun cursiño de revelado en carrete e papel nun centro de xuventude.
Saberíame moi ben pagada se hoxe estas fotos transmítenvos algún sentimento, se vos comunican alguna mensaxe e se finalmente, son quen de facer que non pasen desapercibidas e merezan uns minutos da vosa atención.
Grazas por estar aquí e que desfrutedes tanto como eu o fixen no momento de concebir, plasmar e ver colgadas todas e cada unha das fotos que hoxe vos presentamos neste escenario tan especialmente fermoso que é o Auditorio de Rianxo.
Marga Piñeiro Díaz
E unhas cantas fotiños do que alí podemos ollar:
-Pequeno video feito pola propia autora do proceso de montaxe da expo:
Se ainda non vos pasástedes, aconsellamovos que o fagades. É un pracer poder ollar o traballo desta fotógrafa en papel.
A ONG Solidariedade galega co pobo saharauí e as familias acolledoras do programa “Vacacións en paz” organizan varios actos solidarios que está previsto desenvolver neste mes de abril no Auditorio de Rianxo.
– Sábado 20, ás 20:30 h. Concerto a cargo de María Manuela, Barahunda (Helena de Alfonso e José Lara Gruñeiro), e Bea Porrúa e Alfredo Susavila, presentado por Ernesto Chao. Prezo: 5 euros
– Sábado 27, ás 20:30 h. Proxección “Hijos de las nubes. La última colonia”, premio á mellor película documental nos Goya 2013. Prezo: 3 euros
Na nosa páxina do Facebook creamos un álbum con máis de 400 fotos, para non perder detalle do que pasou na I Marcha BTT Concello de Rianxo.
Como sabedes, dende a peña cicloturista Castro Barbudo traballaron duro para que máis de 500 competidores pasaran onte unha gran xornada coa súa bicicleta de montaña en Rianxo.
Fotosderianxo, estivo no evento por partida dobre, por unha banda ao lombo dunha bicicleta e a outa parte coa cámara ó lombo. Eiquí vos deixamos unhas fotiños do que nos deixou facer o tempo tan chuvioso que onte tivemos…
-Cariña de felicidade do compañeiro Óscar ás nove da mañán:
E aquí ao chegar á casa, pasadas as 13.40 horas (foto sacada cun móbil), e despois de facer a ruta de 40 kilómetros:
Como digo, dende a peña Castro Barbudo traballaron arreo para organizar unha marcha deste nivel. O sábado teño que dicir que pola parte fixen unha parte da ruta e había sitios con frechas un tanto difusas e, ao día seguinte, xa estaban retocadas e multiplicadas por tres, así que non pararon de traballar. Ademais, xa estaban na lonxa montando as mesas. O domingo á mañá foron os que máis madrugaron e pola tarde, ás 5, pasei por alí e estaban aínda recollendo, así que todas as grazas son poucas.
Agradecer tamén ao concello de Rianxo esta oportunidade. Ademais, 6€ é un prezo máis que asequible, así que todos saímos gañando. E ver 500 persoas para unha proba deportiva en Rianxo non ten prezo. Hai que pensar que ao final moitos veñen de lonxe, con familiares e aproveitan para dar unha volta ou comer ou tomar algo no concello, así que é tamén unha boa oportunidade económica. Houbo xente que veu dende Portugal, de Monçao, outros de Vigo, da Coruña, Marín, Redondela… Tiven ocasión de andar cun que veu dende Cee e comentoume que se erguera ás 5.30 da mañá para acudir á proba.
A lástima foi, como non, o tempo. O sábado xa digo que tiven ocasión de andar por unha parte do tramo. A zona de Dodro, pasado o punto de avituallamento, estaba mal xa, pero o resto do circuíto. Total, que con tanta chuvia dende primeira hora do domingo, en lugar da I Marcha BTT Concello de Rianxo, podíase chamar perfectamente a I Marcha Lameiras de Rianxo 🙂
Certamente foi unha proba complicada e difícil a nivel técnico, pero as circunstancias complicárona máis.
Saímos puntuais, ás 9.30, do porto de Rianxo e demos un pequeno paseo por diante da praza de Castelao, onde os vendedores ambulantes aínda comezaban a montar os seus postos.
Un quilómetro máis adiante (foto superior), cando nos reagrupamos todos participantes por mor do estreito que é o paseo marítimo nesa zona, moitos puideron desfrutar da nosa costa, da praia de Tronco (algún parouse a facer fotos), pero despois xa comezaron as pistas con lama, aínda que a cousa se tranquilizou dende Isorna ata o alto de Asados. En Asados, pasado o monte Pelotiño, as subidas foron constantes e duras, aínda que sen lama. Pero máis dun tivo que baixar da bicicleta e subir andando porque tiraba do peito tanta rampla. Unha vez arriba de todo, os que tiñan biclicletas dobres puideron disfrutar dunha baixada intensa, estreita pero rápida e con pedras, destas das que é mellor non confiar.
Rematada esa baixada, tocou sufrir de novo e subir unhas costas duras (aínda que ao meu ver algo máis suaves que as anteriores). Ademais, a recompensa estaba preto, xa que chegábase ao quilómetro 20, onde estaba o punto de avituallamento sólido: bebidas, pasteis, froita… E moita xente collendo folgos. Dende a organización preguntaban se alguén ía facer a ruta de 60 kms e pedían que partiran xa, porque aínda quedaba o máis duro e non había tanto tempo.
E, certamente, pasado o punto de avituallamento, tocou sufrir moito. Era un morrer. En primeiro lugar, despois dun pequeno tramo de asfalto, chegamos a unha pista estreita que houbo que subir prácticamente, porque era imposible andar con tanta lama e auga. E, unha vez superado isto, chegamos a outra pista cunha pendente tan brutal que non quedaba outra. Ata custaba subila á pata. Pero as baixadas tamén tiña o seu aquel. Antes da Cruz do Abelán incluso había dous descensos moi perigosos por uns cortalumes, debidamente sinalziados pola organización. Eu mesmos sufrín de primeira man unha caída cando se me foi a roda de atrás. A persoa que viña xusto detrás miña, incluso me dixo que levara boa cuada, jeje
Despois, de Teaio ata Burés non había case costas, pero os camiños incluso empeoraron e desa lama-papilla pasamos directamente a regueiros con pedras. Normal que as pernas sufriran. Xa daba igual se chovía máis ou menos, porque todos estabamos enchoupados e coa cara bonita, bonita. Foi unha mágoa que tamén se cubrira con algo de néboa no monte, porque ao final a paisaxe nin se podía apreciar. Vamos, que foi a lei de Murphy elevada ao infinito (só hai que ter en conta que pola tarde non choveu).
Atopeime polo camiño cun rapaz de Betanzos que estaba apuntado á proba de 60 Kms e tamén cun coñecido meu da Coruña que ía facer o mesmo percorrido, pero ao final, pola adversidade, foron a pola ruta de 40 kms. Así que a miña noraboa aos que puideron coa ruta longa, porque había que estar moi forte física e mentalmente. Eu rematei con calambres nas pernas e mesmo decidín ir un cacho por asfalto ante a imposibilidade de pedalear.
Tamén quedei sen freos (na baixada por un cortalumes enriba da Castiñeiriña pasei medo e tiven que frear cos pés) a pesar de cambialos esta semana, e outra xente da marcha tamén me comentou que a penas podían frear e que os cambios, con tanta lama, ían moi mal. Vamos, que ata as monturas o pasaron fatal.
Agora, volvo mencionar que a organización, para min, estivo de 10. En cada cruce sempre había alguén, ben de Protección Civil ou ben da organización, sinalando ben o camiño, parando os coches que ían polas pistas e informando co que necesitaras. Tamén pasaban de cando en vez quads, motos e incluso un rapaz da organización de Castro Barbudo, que merecía un premio, porque era o que máis rápido subía as costas, paraba a axudar con pinchazos ou cadeas rotas, e despois aínda che volvía a adiantar. Vamos, que estaba dun lado para o outro, pendente dos corredores e aínda tiña forzas para seguir. Así que, dende aquí, o noso recoñecemento.
Iso si, tamén había corredores que quixeron demostrar a súa fortaleza diante da cámara de Xoán Antón:
Tamén me dou algo de pena que o mal tempo provocara que algúns xa recolleran tan cedo. Cando eu cheguei a Rianxo, había coches que marchaban da vila xa coa bicicleta limpa, así que non quedaron á entrega de trofeos nin á comeola. Eles o perderon. Nós necesitamos unha pequena ducha para sacarnos tantas sales minerais do corpo:
Que xa digo que as calorías queimadas recuperáronse de novo grazas aos produtos da ría: xoubiñas, mexilóns, empanada (non é da ría, pero sabe tan ben ou mellor ca o marisco). Foi un día chuvioso pero onde desfrutamos un montón:
E onde moitos puidemos competir contra nós mesmos nun deporte duro, e pasar un bo rato en compañía dos amigos:
Aquí tedes ao superhome, ao titán entre os titáns, ao terror das lameiras e devorador de costas, Alejandro Trasbach Somoza, que foi o gañador masculino da marcha:
Aquí tedes tamén a Silvia Blanco Dosil, a superfémina que rematou a proba cando moitos quedaron polo camiño:
Agardemos que para o 2014 haxa a II Marcha BTT Concello de Rianxo. E que o tempo nos dea unha tregua, para que os participantes poidamos desfrutar e aos organizadores lles chovan os parabéns, porque semella que o mal tempo escondeu toda a labor é todo o traballo que require un evento deste tipo. Brindamos para que se repita 😉
Actualización: engadimos este vídeo gravado por Víctor Tasende, onde se pode ver a saída e algúns tramos do percorrido:
