Arquivo | fotodenuncia RSS feed for this section

Vandalismo: queiman a ponte de madeira sobre o río Te

22 Xul

Acabamos de enterarnos dun acto de vandalismo na ponte do Te, a que atravesa o paseo marítimo para unir as dúas beiras do río entre Rianxo e Taragoña.

Cremos que é impresionante a desfachatez, incivismo, falta de cultura/educación e respecto que está detrás dos últimos actos vandálicos que está a sufrir o mobiliario urbano do Concello nas últimas datas, (pintadas nas placas dos autores rianxeiros no paseo marítimo, desfeita dos parques infantís, queima tamén da pasarela da praia de Tanxil…).

A ver cando nos decatamos de que o mobiliario urbano é de todos/as e o seu deterioro ou mal uso repercute no noso peto!!!

Nesta última desfeita, uns/as irresponsables cebáronse coa ponte do paseo marítimo, queimando parte dela, previsiblemente “usando algún tipo de acelerante -gasolina, por exemplo-“, en palabras do arquitecto Carlos Henrique Fernández Coto, aínda que isto terao que determinar a policía xudicial. Tamén resalta o arquitecto que posiblemente a obra lle poida custar ao erario público a escandalosa cantidade de 70.000 euros, que teremos que desembolsar a base de impostos.

Deixamos unhas fotos sacadas do facebook de Carlos H. Fernández e do propio alcalde Adolfo Muíños:

vandalismo 2 coto vandalismo 1 coto vandalismo 3 adolfo

O custo de 70.000 euros é unha estimación que fai o propio Fernández Coto do que suporía repoñer dúas vigas curvas, dúas pequenas da base, a varanda e as táboas de pisar. Hai que ter en conta que son madeiras especiais con curvaturas especiais. Pero o máis complexo é o transporte dende A Coruña, porque ademais non hai paso polo Pazo, polo que habería que levar o material polo mar. A isto hai que sumarlle a montaxe, o guindastre…

Por outra banda, tamén hai que ter en conta que alí está a policía local custodiando a ponte por quendas e que a policía científica da Coruña tivo que vir mirar e retirar mostras, o que tamén implica gastar recursos públicos.

Vamos, que se trata dunha previsión, non orzamentada, pero que cos coñecementos que ten Fernández Coto seguramente sexan bastante atinadas. Como el mesmo sinala, “a reparación custará o mesmo que o mantemento de todo o ano da piscina climatizada municipal. Ou, se o preferides, custará o mesmo que a ampliación do Centro Social de Asados, ou case como a compra do antigo Liceo para os nosos Maiores e para a Mocidade”.

Agardemos que as pesquisas da policía, e de ser o caso dalgún/ha testigo destes últimos feitos dean lugar a atopar culpables desta auténtica barbarie do patrimonio de todos/as nos, e, que a administración competente teña a ben arranxar canto antes este acto que desfai pola metade o paseo diario de moitos e moitas rianxeiros e foráneos que se achegan ó noso concello.

Malestar entre os veciños do Araño pola mala planificación de varias prazas de discapacitados

29 Abr

Onte, domingo, houbo unha reunión de urxencia na Asociación de Veciños do Araño ante as queixas de moitos habitantes da parroquia por como se está a desenvolver a obra de varias prazas de aparcamento para discapacitados xunto á igrexa parroquial. Ademais, van presentar un escrito formal ante o concello recompilando todos os problemas que observaron, aínda que xa estableceron contacto por teléfono.

A primeira queixa foi non saber para que era en concreto a obra que se estaba a realizar xunto ao edificio relixioso, xa que non tiña ningún tipo de información nin do promotor nin o sobre o obxecto:

obra1

Ante isto, varios veciños puxéronse en contacto coa AAVV da parroquia para preguntar. Dende a Asociación falaron co departamento de Obras do Concello, que dixo non saber de que se trataba. Non obstante, contactaron tamén co alcalde, quen informou que se trataba dunha obra para habilitar varias prazas de aparcamento para discapacitados finaciada por Arousa Norte.

Contactei coa AAVV do Araño e comentáronme que están encantados de que se invista na parroquia e se fagan cousas, pero dun xeito práctico, con sentido e pensando nos intereses de todos. En primeiro lugar, sorprendeu o tipo de obra, xa que os veciños consideran que sería moito máis práctico e barato pintar e habilitar zonas exclusivas para discapacitados, sen ter que furar:

obra2

Pola información que temos, a previsión é crear dúas prazas de aparcadoiro preto da igrexa e outras dúas máis arriba, preto do hórreo. Pero as dúas primeiras están moi afastadas da igrexa, a uns 100 metros da cancela de entrada, o cal non é moi práctico á hora de acceder ao recinto relioxoso:

obra3

Ademais, como se pode ver na imaxe, están situadas no medio dunha costa, polo cal unha persoa con cadeira de rodas non estaría na mellor zona para ir ata a igrexa, xa que hai unha pendente descendente. Así mesmo, á hora de volver ao coche, ademais de estar moi lonxe da entrada, podería ter dificultades pola costa arriba.

obra4

Por outra banda, as prazas habilitaríanse xusto na zona na que os autobuses (que ofrecen servizo por exemplo nos enterros) dan media volta.

Estes son algúns dos motivos que esgrimen os veciños que, como dicimos, solicitan que se fale con eles para pensar mellor a obra e sexa máis práctica e menos molesta. Estamos á espera do punto de vista do Concello por este tema.

ACTUALIZACIÓN: dende a asociación de veciños coméntannos que hoxe falaron co alcalde e van ter unha reunión (xunta directiva da AAVV + concello) mañá ás 20:30 horas xunto á igrexa.

Cruceiro en Abuín

1 Dec

No lugar de Abuín, na parroquia de Leiro, podemos atopar un cruceiro do que só quedan os restos. Unicamente queda o torso e o mentón do que semellou ser un Cristo crucificado. Unha mágoa que o noso patrimonio sufra así.

Montes descoidados

1 Mai

Eu adoito pasear moito polo monte. Pois ben, aquí vedes o lamentable estado de varios camiños no monte de Isorna. Imaxinade que hai un incendio e ten que ir ata o lugar un retén de bombeiros ou un camión. Podería acceder? Eu véxoo complicado.

 

Campo de concentración? Non, unha casa particular

5 Xan

Non sei se poñer un cercado electrificado enriba do muro dunha propiedade é legal ou non, pero para min é cando menos chocante. Isto pode verse nunha finca particular en Leiro, preto de Abuín e a min de boas a primeiras recordoume a unha prisón ou un campo de concentración.

A penitencia da Virxe ante a aberración urbanística

29 Dec

Antes de nada teño que dicir que estas imaxes son reais. Non hai nada de fotomontaxe. Está entre Fincheira e As Cortes, en pleno cruce que nos leva á praia de Tanxil de Rianxo.

A min particularmente é que me dá vergoña ver como se fan estas cousas sen que pase nada e como se todo fose perfectamente normal. Temos unha aberración urbanística diante dos nosos ollos, fronte a un cruceiro que seguramentente máis dun século de vida, e dende Urbanismo, dende Patrimonio ou dende o organismo pertinente non se fai nada, é máis, permítese que pasen estas cousas. Se é que máis gañán e paleto non se pode ser. De verdade custaba algo facer as cousas doutro xeito? Pois está visto que a penitencia da Virxe é esta, estar castigada de cara á parede.

Xogos de mans coas entradas para ver ao mago Alan Golías

20 Nov

Estou un pouco indignado cun espectáculo que se celebraba esta noite no Auditorio de Rianxo. O mago Alan Golías ofrecía un show que mesturaba maxia, música e unha posta en escena diferente e prometedora.

O caso, é que como viña na web do Concello, as entradas había que retiralas unha hora antes.

Vamos, que unha hora antes, ás 19:30 horas alí estabamos a miña moza máis eu para collermos entradas. E que pasou? Si, si, acertáchedes: non había. Sorprende verdade? Nin máis nin menos que 300 asentos ten o auditorio de Rianxo. Pura maxia antes do espectáculo. O caso é que nos dixeron que volvésemos ás 20:30 horas por se alguén devolvía a súa entrada ou quedaban prazas libres no auditorio.

Así que pelín cabreados dedicimos regresar unha hora despois para ver se había sorte. Pola cabeza pasábansenos dúas alternativas pola cabeza: ou ben comezaron a repartir as entradas antes ou ben os organizadores as colleron e por detrás as deron ao seu antollo.

Total, que ás 20:20 horas volvemos. Na entrada había moitísima xente, a maioría tamén co noso mesmo problema: non tiña entrada. Unha destas persoas, coñecida miña, comentoume que ela e un grupo de persoas foron coller as entradas ás 19:00 horas, pero lles dixeron que non, que ata dentro de media hora non as daban. E cando chegaron, ás 19:35 non había.

Así pois, queda claro que dende a organización se quedaron coa maioría das entradas e para os que fomos retirar coa idea de ver o espectáculo indo coller as nosas á súa hora quedaron catro tickets contados. Eu entendo que a xente que fai o espectáculo teña para a súa familia e amigos. Pero vexamos, o show fórmamo 13 persoas (entre técnicos, músicos, actores e mago), así que se cada un leva para a casa 10 entradas, hai que descontar 130 prazas no auditorio. Pero faltan outras 170. Iso é un xogo de mans, e o resto son parvadas.

Actualización: agradezo aos de Certo.es que difundisen este tema no seu web. Tamén escribín a La Voz, El Correo Gallego e Diario de Arousa sobre este tema. Tamén lles enviei un correo á xente do Concello amosando o meu malestar sobre este tema e déixovos aquí os correos por se queredes facer o mesmo: auditorio@rianxo.com e cultura@rianxo.com

Está claro?

29 Xuñ

Para que despois non se diga que se tiran os cartos. Acaso era necesario duplicar a sinalización para ir á praia das Cunchas ou á do Porrón cando a que xa había estaba en perfectas condicións?

Unha árbore? Non

21 Xuñ

Parece de lonxe unha árbore, verdade? Pero en realidade trátase do hórreo da casa reitorial de Leiro, que está totalmente abandonado e comido polas hedras.

Vergoñento

8 Xuñ

O pasado sábado fun dar un dos meus habituais percorridos en bici polo monte. E cal foi a miña sorpresa cando vin ao lonxe, no medio dunha das pistas de terra, algo que semellaba ser un can. O caso é que non se movía e cando me acheguei máis cerca vin que estaba equivocado.

Era un cabaliño dun dous meses que estaba realmente moi mal ferido. Da cantidade de cortes que tiña por todo o corpo, o pobre animaliño non se podía nin levantar, a pesar de que realmente estaba asustado comigo.

Presentaba unhas profundas feridas en cada un dos lados do pescozo e tamén nos cadrís. De feito, na pata traseira era tan profunda a ferida que a carne caía desgarrada e as moscas entraban e saían dun burato enorme.

Seguramente as feridas foron producidas polos cans que vagan soltos polo monte. Cans que no seu día foron de caza e que agora andan perdidos ou abandonados. Para que digan que eses cabróns chamados cazadores aman a natureza. Se se preocupasen algo máis de coidar dos cadelos non estarían os montes cheos deles, esfameados como andan, e se producirían estas situacións.

O caso é que, como digo, o cabaliño estaba practicamente agonizando da dor. Unha egua andaba pretiño, entendo que sería a nai, pero pouco podía facer por el dada a gravidade das feridas.

Posto ante esta situación, tiña dúas alternativas: pasar de longo e irme á miña casiña, ou intentar facer algo. E optei polo segundo. Non son unha persoa moi botada para adiante, pero ver así a este animal a verdade é que me removía por dentro. Total, que collín a miña bici de montaña e dei media volta, uns dous kilómetros, ata o posto de vixilancia do Pico Muralla, onde sempre hai alguén. Ademais, xa postos o mellor era avisar a alguén que coñecese a zona porque por teléfono a ver quen explica nada.

Despois do percorrido cheguei ao posto de vixilancia e pregunteille á persoa que alí estaba se era gardamontes. Díxome que si e intentei explicarlle o que vira, que non sabía moi ben como actuar, pero que o cabaliño estaba grave e malferido. Cal foi a reposta? Pois que o sentía moito pero que alí estaban para controlar o tema dos lumes e que en ocasións anteriores que pasara algo semellante e avisaran tanto ao Concello como a Medio Ambiente nunca aparecera ninguén. Vamos, que non se podía facer nada e que o cabaliño, se non aparecía o seu dono, pois alí seguiría.

E digo eu: realmente tan pouco vale a vida dun cabalo ou de calquera outro animal dos nosos montes? Realmente tan ocupados están na Consellería de Medio Ambiente da Xunta ou no Concello de Rianxo para non facerse cargo destas situacións? Entón, quen é o encargado de facerlle fronte a isto? Non hai ninguén aí para intentar socorrer a esta pobre besta? Realmente somos tan cínicos e tan cabróns os seres humanos como para abandonar á súa sorte a estes animais? Eu creo que a resposta é que si, que somos uns auténticos cabróns de merda. Para min é a única resposta posible visto que este cabaliño aí quedaba, á súa sorte. Seguramente non pasou nin desa noite e seguramente alí seguirá aínda, apodrecendo á beira do camiño. Lamentable.

Sinto no poder ter feito máis. Facer fotos a isto, aínda que sexa para denunciar algo nun blog, non é do meu agrado. A sensación de impotencia e de carraxe é grande, moi grande.