Arquivo | xente RSS feed for this section

UN MAR DE MULLERES

17 Mar

 Esta fin de semana, o concello de Rianxo organizou, promoveu e financiou unha representación teatral a cargo do grupo de teatro Airiños de Asados, con eles presentou nas seis parroquias do concello o espectáculo “Un mar de mulleres”.

O espectáculo veu cargado de explicacións para que os cativos e non tan cativos souberan de primeira man os traballos que acarrea o mar e todo o que da de si.

Aquí vos deixamos unhas fotos da función de hoxe no Centro Cultural Vicente Vidal de Leiro:

-Mariscando e presentando o espectáculo.

Image

Image

Image

Image

Image

Image

-As mariscadoras tamén vixian que os furtivos non lle rouben o marisco…

Image

Bogando para ir mariscar dende o barco.

Image

-Pescando

Image

-Atando nas redes.

Image

-Na lonxa coa poxa.

Image

-Traballando na conserveira. “shin chan, cuiño cuiño”

Image

-Coa patela indo a vender ás aldeas.

Image

-Aprendéndolle a unha da aldea a levar a patela…

Image

E por último e o mellor de todo, a hora de xantar o arrancado do mar.

Image

Agardemos mais iniciativas coma ista que dende logo serán benvidas polos rianxeiros e rianxeiras.

Parabéns Airiños!!!

O trial galego ten o seu maior patrocinador en Rianxo

11 Mar

O pasado sábado 09 de marzal levouse a cabo na vila rianxeira a presentación dun dos equipos máis fortes agora mesmo do trial galego.

O Club Motociclista Teo, presentou a súa “armada” de pilotos trialeiros que este ano agardan acadar o máximo de títulos posibles nas categorías nas que participan.

Pois ben, o acontecemento veu recaer en Rianxo porque o máximo patrocinador deste ano é o TOFFE, o cal, rexentado polo emprendedor David Alcalde Costas se encargará de prover os pilotos de todo o “avituallamento” que fai falla nun longo ano de competicións.

Á presentación asistiron moitos dos pilotos que conforman o clube motociclista como Víctor Pérez, José A. Botana, Javier Neo, J. Carlos Waldomar, Manuel Mella, Alberto Fernández, Luís Piñeiro, Pablo Gontán, Álvaro Pérez, Martín García, Brais Mirón, que competirán dentro do Campionato Galego de Trial. Así mesmo, tamén estiveron arroupados polo presidente do Clube, o longamente coñecido no mundo do trial, Casimiro García.

Image

Ó evento tamén acudiu o alcalde de Rianxo Adolfo Muíños, ó cal tanto David Alcalde como Casimiro García lle estiveron comentando a posibilidade de para o ano 2014 desputar unha proba do campionato galego de trial aquí en Rianxo, e co incomparabel fondo da ría de Arousa de fondo da proba, ó cal o alcalde se comprometeu a valorar o tema e poñer á disposición do clube o posibel para que isto ocorra.

Image

Deixamos unhas fotiños de dous dos pilotos deleitando ó público alí presente con diversas cabriolas á lombos das súas motos.

Image

Image

Resaltar que, a primeira proba do campionato se acaba de celebrar o día 24 de febreiro no Entrimo e na cal os pilotos barbanzáns do clube acadaron bos logros como o Segundo posto de J. Carlos Waldomar, e Javier Neo, que acabou cuarto na categoría TR35.  En TR4 quedaron ás beiras do pódium os pilotos Álvaro Perez e Brais Mirón, que acadaron os postos cuarto e quinto respectivamente nesta categoría.

Deixamos tamén unhas fotos cedidas pola organización nunha proba do campionato.

Image

Image

Agardemos que a conversa mantida entre patrocinador, presidente do clube e alcalde de Rianxo cheguen a bo porto e para o ano poidamos desfrutar no noso concello dunha proba do Campionato Galego de Trial.

Fonte do Araño

7 Mar

Hoxe ímonos facer eco do post feito por un compañeiro das redes sociais: Rabunho Rexeita.

Nel conta unha interesante historia sobre da fermosa canción “FONTE DO ARAÑO”, o primeiro disco do artista Emilio Cao, o cal, segundo conta a Rianxo nas súas estadías vacacionais, e é que cada día que pasa decatámonos do moitísimo que nos queda por aprender tanto da parroquia do Araño como do concello en xeral.

Esta é a tanscrición literal do blog de Xoan Piñón, un dos músicos daquel disco e que recolle no seu facebook tamén Rabunho Rexeita e que fala de como foi o disco realizado en 1977: “A maqueta do disco de Emilio Cao “Fonte do Araño” xestouse en Foz (Lugo) entre Emilio Cao (voz, arpa e cítola), Bernardo Martínez (frauta) e mais eu (guitarra eléctrica), cun magnetofón Grundig TK847. Empregámonos a fondo durante días para conseguir as dez pezas que a compañía discográfica Novola escoitaría e posteriormente aceptaría para gravar en vinilo.

Previo ensaio en Mondariz (Pontevedra) con Xosé V. Ferreirós (gaita e percusión) do grupo Faiscas do Xiabre e Antón Seoane (zanfona e xilófono) que facía dúo neste tempo con Rodrigo Romaní, desprazámonos a Madrid e os días 18, 19 e 20 de abril do 77 nos estudos Audiofilm, quedaría rexistrado o disco. O destino e a intuición de Emilio quixeron xuntar unha liña que procedía do pop-rock e a música improvisada (Bernardo e Xoan), con outra mais perto da música tradicional (Ferreirós e Seoane) facendo unha fusión que resultou anovadora, enchendo o baleiro que existía, e tamén unha necesidade que tiñamos todos de facer algo distinto na música galega. A intervención de Nonito Pereira (produtor) sería fundamental neste feito.

As pezas populares “Pandeirada de Nebra”, “Arrieiros de Moraña” e o “Romance de Bernardiño e Sabeliña” serían aportadas, adaptadas e arranxadas por Bernardo Martínez; Emilio tiña compostos temas propios como “Fonte do Araño”, “Na noite de San Xoan”, “Chegando ao Caurel”, “No campo da festa”, “Mentras ela fía” e “Baixaron as Fadiñas”. Eu traballei particularmente na harmonización e nas voces desta última peza e nas adaptacións das outras. Para rematar, o tema psicoatlántico “E as gaivotas sobor de nós” foi o resultado dunha improvisación entre os tres de Foz.

En xeral, todos participabamos nos arranxos e discutiamos o máis axeitado para cada tema, dado que traballabamos con xenerosidade e sen límite de tempo. Respecto ás adaptacións aos instrumentos, cadaquén facía os seus. A conxunción que se produce en Fonte do Araño sería o inicio nos vindeiros anos de grupos como Milladoiro, DOA e marcaría o futuro de Emilio Cao como autor”.

Como indica Rabunho Rexeita, “Emilio Cao dende ben pequeno veraneaba en Rianxo, e sempre oía falar das nosas fermosas fontes, e polo que o seu primeiro disco que compuxo leva este nome “FONTE DO ARAÑO”, onde o instrumento mais importante utilizado neste disco é a arpa”.

Como de seguro queredes oír esta canción, aquí a tedes:

Aquí podemos ver tamén, unha imaxe de cando se realizou a gravación do disco Fonte do Araño de Emilio Caso no estudo de gravación Audiofilm (Madrid). Á esquerda a aparece o propio Xoan Piñón e ao seu lado Emilio Cao, Xosé V. Ferreirós, Bernardo Martínez e Antón Seoane. (Fonte)

Fonte do Araño
Parabéns a este novo amigo ó cal xa seguimos asiduamente, moitísimas grazas por agasallarnos con anaquiños desa túa-nosa parroquia.

Letras Galegas 2013

6 Mar

Acabámonos de enterar que o colexio A.D.R. Castelao de Rianxo acaba de ser premiado polo seu traballo Roberto Vidal Bolaño: autor, actor e público do aquí, que concede a Xunta de Galicia a través da Secretaría Xeral de Política Lingüística. Resaltar que o colexio é o segundo ano consecutivo que acada este premio

O  concurso correspondente á categoría A (centros de educación infantil e primaria), está dotado cun premio de 2.500 Euros.

Fai clic para acceder a Resolucion_concurso_LetrasGalegas_2013.pdf

¡¡¡Moitísimos parabéns ó equipo de profesorado e alumn@s que traballaron neste proxecto!!!

O latexo das prazas

1 Mar

No día de hoxe, inaugurouse no auditorio de Rianxo a exposición O Latexo das prazas. Unha exposición fotográfica que organiza e promove o Concello de Pontevedra a través da Concellería de Promoción Económica Emprego e Turismo.

Image

Na escolma de fotografías podemos ver as distintas visións de 12 fotógrafos profesionais dos medios de comunicación pontevedreses das prazas da cidade.

Estes fotógrafos son, Rafa Fariña, Javier Cervera-Mercadillo, Mónica Ferreirós, David Freire, Gonzalo García, Ramón Leiro, Gille López, Albá Sotelo, Noé Parga, Carlos Puga, Miguel Vidal e Xan Xiadas.

Image

Image

A exposición vén acompañada dunha publicación en papel, coa orixinal idea de que cada foto ten ó mesmo tempo e tamén dentro do libro, unha postal reproducindo a mesma imaxe.

Image

Tamén podemos disfrutar dunha vídeo-proxección de dous vídeos de Diego Pons:

-Pontevedra é un amor.

-Viaxando con Diego.

Image

Á inauguración asistiron a modo de presentación a Concelleira de Promoción Economía, Emprego e Turismo, Carlota C. Román García  e Raquel Abolo. Dende o concello de Rianxo así mesmo asistiron o alcalde Adolfo Muíños, Adelina Ces e María Teresa Sobradelo.

Image

Engadir tamén que a exposición escomeza o percorrido por toda Galicia e resto do estado eiquí en Rianxo, para voltar dentro dun ano outra vez á cidade do Lérez, e pasar a formar parte do arquivo fotográfico do concello.

Presentanción do libro “Herdeiros pola forza”

9 Feb

O dia 08 de febreiro ás 20:00 hrs. presentábase no colexio Brea Segade de Taragoña (Rianxo), o libro Herdeiros pola forza, da Editora 2.0.

O libro, e segundo os propios autores, revisa a conflictividade que existe entre a sociedade, o poder e o patrimonio cultural en Galicia.

Na biblioteca do colexio, ateigada de persoeiros tanto da bisbarra como vidos dende outros lugares, e durante duas horas, os autores  debullaron e explicaron o contido do libro e como foron facéndose coas historias que nel narran.

Manolo Gago, xornalista e coautor do libro.

Image

Xurxo Ayán, arqueólogo e coautor do libro.

Image

Image

Image

Image

Image

O mestre Jose Luís Dopico, (organizador do evento), deu por rematada a presentacion cunha chamada a outro dos nosos patrimonios, o noso idioma, a lingua que nos une como ben patrimonial. Logo convidou a tódol@s asistentes a uns pinchos de empanada nunha sala anexa á biblioteca do centro escolar.

Image

Che Tembra no auditorio de Rianxo

28 Xan

O venres 25 de xaneiro inaugurouse no auditorio de Rianxo  a exposición de escultura en ferro de Che Tembra, a cal se manterá aberta ó público até o 23 de febreiro.

A exposición está dentro da programación dos ACTOS CASTELAO 2013 organizados pola Área de Educación, Cultura e Normalización Lingüistica do Concello de Rianxo.

ImageImageImage

Estas “Criaturas” cumpren un aniño

20 Feb

Se algo transmiten os integrantes do grupo teatral “Criaturas” é enerxía, positividade e moitas ganas de pasalo ben. O 20 de febreiro están de aniversario. Nin máis nin menos que 12 meses demostrando que en Rianxo hai talento de sobra.

Estes mozos, de entre 13 e 17 anos, prometen espectáculo e moitas risas. Non obstante, abordan obras nada sinxelas, como o demostra o feito de que a peza teatral que realizaron o ano pasado duraba arredor de 1 hora e 45 minutos. Iso si, as 200 persoas que foron ata o Auditorio para ver a súa representación quedaron máis que sorprendidas polo nivel e polo bo facer dos seus actores. Tamén representaron no instituto, “pero fíxonos máis ilusión facelo no Auditorio porque nos sentimos más importantes”, comenta Elisabet. Iso si, recoñecen que no instituto de Rianxo tiveron máis presión “porque había máis amigos e coñecidos”, así que a responsabilidade de facelo ben era maior.

Félix Muriel e Fogo Fatuo

Criaturas naceu froito dunha colaboración entre o Félix Muriel de Rianxo e a asociación Fogo Fatuo. Antes de montar o grupo fíxose no instituto un obradoiro no que traballaron temas como a vocalización, o movemento no escenario, a expresión corporal… Parte dos que fixeron o taller forman parte na actualidade do grupo, pero outros incorporáronse máis tarde. É o caso de Adri, que comezou cubrindo unha baixa. Comenta que a experiencia lle serviu para “perder o medo”, xa que “sempre me custou falar diante da xente”. Unha profesora recomendoulle que co teatro gañaría máis confianza e agora levanta risas facendo de Gertrudis.

Ángela tamén explica que entrou no grupo porque llo recomendaron en canto que ía ser unha boa actividade. “E a verdade é que moi ben”, confesa, “gústame”. Fai de ladroa na obra, pero tamén se puxo na pel dun zombie durante o Samaín. Porque Criaturas colaborou co Concello no Feirón Mariñeiro, animando as rúas; concienciando sobre a violencia de xénero e realizando contacontos co Apalpador este pasado Nadal, etc.

“Descubrimos facetas de nós mesmos que non sabiamos que estaban aí”, sentencia Maite, unha das máis animadas, e que non dubida en dicir que “me expreso que dá gusto”. Nada máis saber da existencia do grupo no instituto correu a apuntarse. A ela uniuse Miriam, que de pequena vira High School Musical e lle fixo ilusión a idea. Non obstante, tamén recoñece o duro do teatro, xa que un monólogo longo de máis fixo que se formulara deixar o grupo, aínda que agora volveu para facer de “pija asquerosa repelente”.

Bo ambiente

Vamos, que neste último ano fixeron un feixe de cousas. Alejandra, que se enterou da existencia do grupo polo instituto, di que se trata de algo “divertido”. O que máis lle gusta é representar comedia e facer rir á xente que os vai ver. Yaiza, que nunca antes fixera teatro, comezou este curso xunto con dúas amigas e sinala que o mellor de Criaturas é “o ambiente”. Da mesma opinión é Adrián, quen incide “no bo rollo” dos integrantes e que durante o último ano se xestou un bo grupo, no que “hai máis confianza”, o que tamén permite “traballar dun xeito máis fluído”.

“somos moi amigos, moito”, sentencia Alba. De feito, os ensaios en ocasións son tamén unha boa escusa para verse e falar dos temas máis variados. Iso si, tamén se dedican a traballar. Comezaron quedando no instituto e agora fano no auditorio unha vez por semana. Hai dous grupos, o dos veteranos e o dos máis novos. Cada un deles prepara a súa propia comedia e cada un deles ten ensaio de forma independente. O seu director, Juan, sinala que hai unha diferenza entre os dous porque “os pequenos comezan dende cero, polo que hai que darlle máis pautas”.

Custa ás veces distinguir ao director do resto de integrantes do grupo, porque todos son moi novos e el semella un máis. De feito, para Iria “o profe é unha das cousas que máis me gusta” dentro de Criaturas. Julia tamén fala da boa harmonía que existe con el ao explicar que lles propón vía correo electrónico as obras a representar e despois, entre todos, “decidimos se se fai ou non”. Ademais, “a personaxe escollémola nós” (agás nalgúns casos, como no de Ángela, que lle foi imposto).

Futuro

Coa ilusión que desbordan falando do grupo está máis que claro que en Rianxo hai canteira teatral para moito tempo. Maite di que este ano “foi moi bo e estamos máis unidos ca sempre”. Ademais, diante teñen moitos proxectos e ideas, como representar fóra do Concello, realizar un intercambio cos grupos da zona, etc. E tamén colaborar con Airiños, o grupo máis antigo de Galicia, co que hai “bo rollo”, pero tamén un pique san porque “nos obriga a facelo o mellor posible e a subir o listón cada vez máis”.

Non obstante, tamén queda decidir cal vai ser o futuro de Criaturas, porque parte dos seus integrantes rematarán este ano os seus estudos no instituto para incorporarse á universidade, e á maioría gustaríalles seguir co teatro. Atrás deixan un ano de ensaios, 54 semanas meténdose na pel de diferentes personaxes, 12 meses facendo rir e 365 días nos que viviron moitas horas para o teatro, pero por diante de seguro que lles quedan moitos telóns por abrirse e un feixe de aplausos por recibir.

>> Álbum de fotos do grupo Criaturas

Sheila Reboiras, escaparatista

15 Feb

Hoxe quería deixarvos unha pequena entrevista que lle fan no xornal De Luns a Venres a unha rianxeira que traballa en Barcelona de escaparatista, para a firma McGregor. Chámase Sheila Reboiras e é do Araño. Algúns xa a coñeceredes, e outros non. A todo isto, é a miña irmá 🙂

Xa postos, déixovos un extra. Como na prensa escrita, por mor do espazo, nunca pode ir a entrevista completa, velaquí a tedes:

– Un sinónimo de Galicia?
Feiticeira.

– Que quería ser de pequena?
Un pouquiño de todo, perruqueira, xeóloga, profesora, enfermeira, carpinteira, xardiñeira… En fin, a dicir verdade, aínda me gustaría ser de todo iso un pouco.

– Un lema a seguir na vida?
Busca o lado positivo das cousas e SORRÍE sempre ao teu presente.

– A súa comida favorita?
Ummm… Unha pregunta bastante complicada porque me gusta todo. Si teño que elixir quédome co marisco e coas verduras da horta da miña nai.

– Unha paixón?
A arte, como disciplina e como forma de vivir, ilusionarse e sentirse presente en cada paso que damos.

– Un lugar especial?
Calquera recunchiño da miña aldea. Podería describir centos de aventuras e historias; ningún lugar me transmite máis alegría e recordos que a miña aldea, o lugar da miña infancia.

– Cales son as claves para ser unha boa escaparatista? 
Primeiro debemos coñecer moi ben a marca para a que traballamos para poder comunicar o que esta quere transmitir, e ser consciente de cal é o obxectivo final. E despois baséaase na posesión dunha boa dose de creatividade, gusto, orixinalidade e dimensión espacial. Tamén é moi importante a capacidade de improvisación, de ser resolutivo e mañoso.
Se teño que destacar un escaparatista menciono sen dúbida a Antonio Montouto, escaparatista dunha das tendas máis coñecidas de toda Barcelona. Realiza auténticas obras de arte compoñendo de maneira poética obxectos propios da tenda e convidando á libre interpretación das mesmas.

– Que se leva neste eido?
Cada vez mais os escaparates estanse volvendo mais minimalistas, trabállase unha idea, nun concepto e exhíbese o producto de maneira mais clara, limpa e sutil. Aínda que debemos mencionar que cada vez deséñanse mais tendas abertas, sen escaparates. O interior de tenda, é dicir, todo o visual merchandasing convértese no propio escaparate da mesma. Tamén é importante destacar as tecnoloxías, que están a ser un punto clave na actualidade e que cada vez nos invaden con mais forza.

– Hai algún negocio que sexa un referente polos seus escaparates?
Hai moitos, sen ir máis lonxe temos o caso de Zara, que comezou a coñecerse grazas aos seus escaparates nos que se ofrecía e segue a ofrecer ese carácter de luxo a un prezo asequible. Os meus favoritos son Vinçon, Hermès, Louis Vuitton, Tiffany & Co, o centro comercial Bergdorf-Goodman de NY entre outros.

– Ten saída profesional esta profesión en plena crise?
Sen dubida que si. Máis ca nunca necesítase potenciar as vendas, que a xente se anime e ilusione, e o primeiro vendedor co que nos atopamos pola rúa é o escaparate; éste é o primeiro contacto co interior da tenda. Igual ca nunha relación de parella, se nos gusta e atrae o exterior, xa temos un motivo polo que entrar dentro, temos a necesidade e curiosidade de coñecer o que se esconde no seu interior. Ademais en momentos de crise é cando máis hai que traballar, é o mellor momento para construír e innovar, para crear soños, ilusións e experiencias novas.

Rianxeiros expoñendo na Pobra

21 Dec

Estes días, e ata mediados do mes de xaneiro, na casa de cultura Raquel Fernández Soler da Pobra do Caramiñal pódese visitar unha mostra de fotografía na que participamos tres rianxeiros. En realidade a exposición parte dun grupo de amigos da rede social de fotografía Flickr, que adoitamos quedar algún que outro domingo para compartir cafés, frío e instantáneas. A raíz dun destes encontros fotográficos na Illa de Sálvora pasamos a chamarnos “Foto Club Sálvora” e agora algúns dos nosos traballos están expostos na Pobra.

Como digo, de entre os que expoñemos, que somos da zona da Arousa (Barbanza e Salnés), pero tamén hai xente de Cee e da zona de Vigo. Pero paso a presentarvos aos rianxeiros da mostra. Aquí tedes a Pablo, que é de Carballo pero agora vive en Taragoña:

Tamén está Xoán, que é de Lousame pero de Rianxo dende hai uns aniños:

E despois estou eu, que ao revés do resto son do Araño e agora por traballo vivo na Coruña 🙂

Deixo tamén un vídeo de Barbanza TV sobre a exposición no que se pode ver a Pablo falando: