A igrexa do Araño é do século XVII. Coméntase que no seu día había un templo en Santa Baia, pero despois construiuse a igrexa arriba, onde está agora.
Como anécdota, cabe sinalar que en 1929 caeu a tribuna, que era de madeira, provocando un susto ben grande aos asistentes. Foi cambiada pola actual, unha de albanelaría. Foi tan soada a caída da tribuna, que por Rianxo circulaba un poema que nos comentou Xesús Santos:
Asados ponte firme
que o Araño xa caeu
e Taragoña está temblando,
co susto que lle meteu.
Onte, domingo, houbo unha reunión de urxencia na Asociación de Veciños do Araño ante as queixas de moitos habitantes da parroquia por como se está a desenvolver a obra de varias prazas de aparcamento para discapacitados xunto á igrexa parroquial. Ademais, van presentar un escrito formal ante o concello recompilando todos os problemas que observaron, aínda que xa estableceron contacto por teléfono.
A primeira queixa foi non saber para que era en concreto a obra que se estaba a realizar xunto ao edificio relixioso, xa que non tiña ningún tipo de información nin do promotor nin o sobre o obxecto:
Ante isto, varios veciños puxéronse en contacto coa AAVV da parroquia para preguntar. Dende a Asociación falaron co departamento de Obras do Concello, que dixo non saber de que se trataba. Non obstante, contactaron tamén co alcalde, quen informou que se trataba dunha obra para habilitar varias prazas de aparcamento para discapacitados finaciada por Arousa Norte.
Contactei coa AAVV do Araño e comentáronme que están encantados de que se invista na parroquia e se fagan cousas, pero dun xeito práctico, con sentido e pensando nos intereses de todos. En primeiro lugar, sorprendeu o tipo de obra, xa que os veciños consideran que sería moito máis práctico e barato pintar e habilitar zonas exclusivas para discapacitados, sen ter que furar:
Pola información que temos, a previsión é crear dúas prazas de aparcadoiro preto da igrexa e outras dúas máis arriba, preto do hórreo. Pero as dúas primeiras están moi afastadas da igrexa, a uns 100 metros da cancela de entrada, o cal non é moi práctico á hora de acceder ao recinto relioxoso:
Ademais, como se pode ver na imaxe, están situadas no medio dunha costa, polo cal unha persoa con cadeira de rodas non estaría na mellor zona para ir ata a igrexa, xa que hai unha pendente descendente. Así mesmo, á hora de volver ao coche, ademais de estar moi lonxe da entrada, podería ter dificultades pola costa arriba.
Por outra banda, as prazas habilitaríanse xusto na zona na que os autobuses (que ofrecen servizo por exemplo nos enterros) dan media volta.
Estes son algúns dos motivos que esgrimen os veciños que, como dicimos, solicitan que se fale con eles para pensar mellor a obra e sexa máis práctica e menos molesta. Estamos á espera do punto de vista do Concello por este tema.
ACTUALIZACIÓN: dende a asociación de veciños coméntannos que hoxe falaron co alcalde e van ter unha reunión (xunta directiva da AAVV + concello) mañá ás 20:30 horas xunto á igrexa.
Nel conta unha interesante historia sobre da fermosa canción “FONTE DO ARAÑO”, o primeiro disco do artista Emilio Cao, o cal, segundo conta a Rianxo nas súas estadías vacacionais, e é que cada día que pasa decatámonos do moitísimo que nos queda por aprender tanto da parroquia do Araño como do concello en xeral.
Esta é a tanscrición literal do blog de Xoan Piñón, un dos músicos daquel disco e que recolle no seu facebook tamén Rabunho Rexeita e que fala de como foi o disco realizado en 1977: “A maqueta do disco de Emilio Cao “Fonte do Araño” xestouse en Foz (Lugo) entre Emilio Cao (voz, arpa e cítola), Bernardo Martínez (frauta) e mais eu (guitarra eléctrica), cun magnetofón Grundig TK847. Empregámonos a fondo durante días para conseguir as dez pezas que a compañía discográfica Novola escoitaría e posteriormente aceptaría para gravar en vinilo.
Previo ensaio en Mondariz (Pontevedra) con Xosé V. Ferreirós (gaita e percusión) do grupo Faiscas do Xiabre e Antón Seoane (zanfona e xilófono) que facía dúo neste tempo con Rodrigo Romaní, desprazámonos a Madrid e os días 18, 19 e 20 de abril do 77 nos estudos Audiofilm, quedaría rexistrado o disco. O destino e a intuición de Emilio quixeron xuntar unha liña que procedía do pop-rock e a música improvisada (Bernardo e Xoan), con outra mais perto da música tradicional (Ferreirós e Seoane) facendo unha fusión que resultou anovadora, enchendo o baleiro que existía, e tamén unha necesidade que tiñamos todos de facer algo distinto na música galega. A intervención de Nonito Pereira (produtor) sería fundamental neste feito.
As pezas populares “Pandeirada de Nebra”, “Arrieiros de Moraña” e o “Romance de Bernardiño e Sabeliña” serían aportadas, adaptadas e arranxadas por Bernardo Martínez; Emilio tiña compostos temas propios como “Fonte do Araño”, “Na noite de San Xoan”, “Chegando ao Caurel”, “No campo da festa”, “Mentras ela fía” e “Baixaron as Fadiñas”. Eu traballei particularmente na harmonización e nas voces desta última peza e nas adaptacións das outras. Para rematar, o tema psicoatlántico “E as gaivotas sobor de nós” foi o resultado dunha improvisación entre os tres de Foz.
En xeral, todos participabamos nos arranxos e discutiamos o máis axeitado para cada tema, dado que traballabamos con xenerosidade e sen límite de tempo. Respecto ás adaptacións aos instrumentos, cadaquén facía os seus. A conxunción que se produce en Fonte do Araño sería o inicio nos vindeiros anos de grupos como Milladoiro, DOA e marcaría o futuro de Emilio Cao como autor”.
Como indica Rabunho Rexeita, “Emilio Cao dende ben pequeno veraneaba en Rianxo, e sempre oía falar das nosas fermosas fontes, e polo que o seu primeiro disco que compuxo leva este nome “FONTE DO ARAÑO”, onde o instrumento mais importante utilizado neste disco é a arpa”.
Como de seguro queredes oír esta canción, aquí a tedes:
Aquí podemos ver tamén, unha imaxe de cando se realizou a gravación do disco Fonte do Araño de Emilio Caso no estudo de gravación Audiofilm (Madrid). Á esquerda a aparece o propio Xoan Piñón e ao seu lado Emilio Cao, Xosé V. Ferreirós, Bernardo Martínez e Antón Seoane. (Fonte)
Parabéns a este novo amigo ó cal xa seguimos asiduamente, moitísimas grazas por agasallarnos con anaquiños desa túa-nosa parroquia.
Colgamos novas fotos do Entroido celebrado no Centro Sociocultural do Araño, que nos cederon dende a propia Asociación de Veciños do Araño.
Velaquí a entrega de premios:
E aquí facendo o augardente:
Houbo cestas para os mellores disfraces na categoría de adultos. Colaboraron o bar Barbanza, bar Lino, bar Nova Era, bar Xens, panadería Soto, autoservicio Agrelo, Aliprox Costas (Outeiro) e Eroski (Rianxo):
O pasado sábado 9 de febreiro celebrouse no Centro Sociocultural do Araño o Entroido. De novo hai que felicitar á Asociación de Veciños por realizar tantas actividades e cohesionar dese xeito a parroquia.
A festa contaba mesmo cunha señora facendo as sobremesas típicas destas festas, nunha filloeira onde podía realizar sete filloas a un tempo. Iso si, non chegaron a nada 🙂
Pero tamén hai que agredecer o traballo de moitos outros veciños, que levaron orellas e mesmo filloas feitas na casa. Pero tamén se serviron patacas fritas, refrescos, viño…
Non obstante, os protagonistas foron os veciños e os rapaces disfrazados:
Tamén houbo animación cun grupo de gaitas:
Houbo concurso de disfraces e, grazas á colaboración do bar Lino, do bar Xens, do bar Nova Era, da panadería Soto, da tenda Aliprox (Taragoña) e do Eroski de Rianxo, houbo cestas para os gañadores.
Hoxe poño aquí un pequeno tesouro, unha curiosidade fotográfica que naceu dun proxecto artístico que desenvolveu a miña irmá Sheila cando estudaba Belas Artes en Pontevedra. Son fotos sacadas hai uns dez anos, cando o Pazo dos Calotes do Araño aínda estaba caendo a cachos. De feito, as imaxes realmente foron sacadas cunha cámara analóxica e estas instantáneas son fotos das copias en papel que ela sacou.
O proxecto artístico quería contar a historia dun espírito da familia dos Calotes, que esperaba un século despois da súa morte e atopaba en ruínas o que fora o seu fogar. Agardo que vos gusten.
O día 1 de decembro, pola tarde, a Asociación de Veciños do Araño organiza un magosto popular. Será a partir das 16.00 horas e ademais de castañas hai moitas máis actividades:
Quero dar as grazas a Eduardo Moares, da xunta directiva da Asociación de Veciños do Araño por pasarme estas fotos da inauguración do Centro Social da parroquia.
Fotos de Rianxo 