Arquivo | O Araño RSS feed for this section

A empanada, o bocadillo e o bolo preñado máis grandes do mundo saíron do Araño

19 Mai

Manuel Pereira García é un home acostumado a batir marcas e máis marcas. O seu nome saíu varias veces no Récord Guinness a pesar de que semellaba que dende a súa panadería do Araño non sería posible tal fazaña.

Natural de Carcacía (aínda que vivindo aquí dende 1981), colaborou durante anos na festa da Empanada de Rianxo. Outro día contarémosvos a idea de facer esta celebración, que parte duns mozos da Comisión de Festas de verán daquel ano do Araño. O caso é que Manuel Pereira colabora en varias edicións coa Comisión de Festas como se pode ver nestas fotos:

Empanada empanada2 empanada3 empanada4 empanada5 empanada6 empanada7 empanada8

O caso é que esa experiencia a acaba levando por Galicia adiante. De feito, o Récord Guinness á empanada máis longa acadouno en Marín, en setembro de 2004, e medía nin máis nin menos ca 104 metros.

Pero non quedou aí, senón que tamén fixo os bocadillos máis grandes do mundo dunha soa peza. O primeiro deles foi de 49 metros e realizárono en Vigo. Continuaron con outros de 50 metros en Santo Domingo de la Calzada (A Rioxa). Pero o máis longo foi o de Soria, con 51 metros, que ten oficialmente o Récord Guinnes.

bocadillo 8

bocadillo 9

bocadillo 10

bocadillo 11

Bocadillo (5)

Bocadillo (6)

bocadilo

Podía parar, pero non. En Pola de Siero (Asturias), elaborou o bolo preñado máis grande do mundo con 25 metros, que seguiría medrando en Xixón (30 metros) e en Soria.

bolo

bolo 1

bolo (2)

bolo (3)

bolo (4)

bolo (5)

bolo (6)

Bolo (7)

Bolo (8)

Bolo (9)

Bolo (10)

Fotos e crónica da XIV Subida ao Castro Barbudo

5 Mai

O 4 de maio tivo lugar a XIV Subida ao Castro Barbudo. Neste blog colgamos unhas poucas imaxes, pero tedes en breve teredes un feixe delas na nosa páxina do facebook. Velaquí o Álbum I e o Álbum II.

De novo queremos darlle as grazas aos da peña ciclista por levarnos durante o percorrido e aguantarnos toda a tarde 🙂 Puidemos ver dende o seu lado como se organiza unha proba deste tipo e, de novo, é sorprendente o ben que fan as cousas e todo o traballo que require. Había 115 inscritos e, desta volta, o tempo si acompañou, nunha xornada con arredor de 22 graos.

A saída atraouse un chisco, un cuarto de hora, así que ás 16.15 horas saíron os corredores dende Campo de Pazos.

saida

O primeiro quilómetro e medio foi pola estrada, pero dende aí xa se tirou a preto do río Té, ata Carballal:

carballal

Segiuse polo Batán, de aí ata o Carballo, e cruzouse de novo pola estrada á altura de Contrés:

contres

O grupo seguía moi unido, aínda que a proba a penas acababa de comezar. Xa quedaba pouco para o monte e para tirar para arriba:

monte

Con tanta costa arriba e tanta calor, comezaron a producirse pequenas diferenzas entre os participantes, pero as forzas aínda se estaban a gardar para o tramo final.

Mesmo había algún que ata presumía arriba das subidas duras:

Caballito

Pero en xeral a xente ía tranquila, e desfrutando das baixadas e das zonas onde a pista tiña menos pedra e se podía rodar máis rápido:

castro1

castro2

O que si, todo o mundo agradeceu a parada para o avituallamento, que estaba situada en Lousame, ao final de Escabia. A xente aproveitou para comer froita, refrescos e doces. Aínda faltaba camiño por diante e o tramo libre. Non obstante, o pelotón agrupouse no avituallamento e ata que as motos arrincaron, de alí non se movía nin unha herba:

avituallamento1

avituallamento2

Xa coas pilas cargadas, a xente estaba pletórica e quería darlle guerra á montura:

avituallamento3

A xente saíu aos poucos, formando unha longa serpe rodante:

fila

A hora prevista para a saída do tramo libre eran as 19.00 horas, pero a cousa atrasouse tamén un pouco. Aí é onde se ía ver o que tiña cada un nas pernas e, quen demostrou estar forte coma un buxo, foi un de Sanxenxo. Xa antes de chegar á estrada de Ourille lle sacaba máis de 50 metros ao segundo, e de aí non o baixou ninguén:

primeiro

Primeiro foi Ringo Deza Sáez e segundo Carlos Muñiz Nieto, ambos os dous do Clube Ciclista Corbelo de Portonovo. O terceiro posto foi para Víctor Manuel Domínguez González, do Caeiro-Cambre.

ganhadorpodium

Para rematar, houbo festuca con comida e bebida a rachar para repoñer calorías 🙂

Malestar entre os veciños do Araño pola mala planificación de varias prazas de discapacitados

29 Abr

Onte, domingo, houbo unha reunión de urxencia na Asociación de Veciños do Araño ante as queixas de moitos habitantes da parroquia por como se está a desenvolver a obra de varias prazas de aparcamento para discapacitados xunto á igrexa parroquial. Ademais, van presentar un escrito formal ante o concello recompilando todos os problemas que observaron, aínda que xa estableceron contacto por teléfono.

A primeira queixa foi non saber para que era en concreto a obra que se estaba a realizar xunto ao edificio relixioso, xa que non tiña ningún tipo de información nin do promotor nin o sobre o obxecto:

obra1

Ante isto, varios veciños puxéronse en contacto coa AAVV da parroquia para preguntar. Dende a Asociación falaron co departamento de Obras do Concello, que dixo non saber de que se trataba. Non obstante, contactaron tamén co alcalde, quen informou que se trataba dunha obra para habilitar varias prazas de aparcamento para discapacitados finaciada por Arousa Norte.

Contactei coa AAVV do Araño e comentáronme que están encantados de que se invista na parroquia e se fagan cousas, pero dun xeito práctico, con sentido e pensando nos intereses de todos. En primeiro lugar, sorprendeu o tipo de obra, xa que os veciños consideran que sería moito máis práctico e barato pintar e habilitar zonas exclusivas para discapacitados, sen ter que furar:

obra2

Pola información que temos, a previsión é crear dúas prazas de aparcadoiro preto da igrexa e outras dúas máis arriba, preto do hórreo. Pero as dúas primeiras están moi afastadas da igrexa, a uns 100 metros da cancela de entrada, o cal non é moi práctico á hora de acceder ao recinto relioxoso:

obra3

Ademais, como se pode ver na imaxe, están situadas no medio dunha costa, polo cal unha persoa con cadeira de rodas non estaría na mellor zona para ir ata a igrexa, xa que hai unha pendente descendente. Así mesmo, á hora de volver ao coche, ademais de estar moi lonxe da entrada, podería ter dificultades pola costa arriba.

obra4

Por outra banda, as prazas habilitaríanse xusto na zona na que os autobuses (que ofrecen servizo por exemplo nos enterros) dan media volta.

Estes son algúns dos motivos que esgrimen os veciños que, como dicimos, solicitan que se fale con eles para pensar mellor a obra e sexa máis práctica e menos molesta. Estamos á espera do punto de vista do Concello por este tema.

ACTUALIZACIÓN: dende a asociación de veciños coméntannos que hoxe falaron co alcalde e van ter unha reunión (xunta directiva da AAVV + concello) mañá ás 20:30 horas xunto á igrexa.

50.000 grazas

18 Mar

50000_1

50000

Hoxe colgo un par de fotos comigo (que non miñas, porque son do amigo Xoán Antón) para agradecervos unha cifra que non deixa de ser significativa: 50.000 visitas ao blog. A algún de seguro que lle parecen poucas, pero a min parécenme demasiadas para un pequeno proxecto que trataba de recoller en fotografías todo o que ten Rianxo. Era unha forma de descubrir os recunchos de cada unha das nosas parroquias, ao tempo que podiamos coñecer aos nosos veciños ou ben ter información de eventos interesantes.

O blog, ademais, cumpriu o pasado mes de febreiro nin máis nin menos que catro anos. O 16 de febreiro de 2009 abría esta bitócara cunha foto da estatua de Castelao na Ribeira. Así que toca unha dobre celebración.

Facendo números, o que máis se busca no blog son as fotos das festas da Guadalupe. De feito, no mes de setembro e de outubro as visitas dispáranse sempre 🙂 Pero tamén é moi consultada a sección de Rianxeiros, a dos Cruceiros, a dos pazos do Concello (o dos Calotes e o de Baltar), e tamén a entrevista a Vanessa Martínez e a reportaxe a Esther Carrodeguas. Outro dato curioso é que despois de España está Estados Unidos en canto a visitas, e despois veñen Alemaña, Suíza, Uruguai e Francia.

Como moitos xa sabedes, vivo por causa do traballo (e agradecido que estou) na Coruña, aínda que como bo rianxeiro sempre que podo veño ata a terra, así que non sempre podo facer todas as fotos que me gustaría. Dende hai uns meses, non obstante, Xoán Antón Castro tamén escribe e publica neste blog, así que quero darlle as grazas polo seu traballo, porque moitas das visitas son mérito del. Intentaremos afondar a partir de agora nunha etapa máis informativa neste blog, sen perder a referencia fotográfica e a recompilación de imaxes dos lugares interesantes da nosa localidade. E tamén daremos boa mostra do que estamos a facer para a exposición de Ruanxo Rianxo.

Agardo que sigades participando neste blog porque é un pracer a vosa visita 😉

Fonte do Araño

7 Mar

Hoxe ímonos facer eco do post feito por un compañeiro das redes sociais: Rabunho Rexeita.

Nel conta unha interesante historia sobre da fermosa canción “FONTE DO ARAÑO”, o primeiro disco do artista Emilio Cao, o cal, segundo conta a Rianxo nas súas estadías vacacionais, e é que cada día que pasa decatámonos do moitísimo que nos queda por aprender tanto da parroquia do Araño como do concello en xeral.

Esta é a tanscrición literal do blog de Xoan Piñón, un dos músicos daquel disco e que recolle no seu facebook tamén Rabunho Rexeita e que fala de como foi o disco realizado en 1977: “A maqueta do disco de Emilio Cao “Fonte do Araño” xestouse en Foz (Lugo) entre Emilio Cao (voz, arpa e cítola), Bernardo Martínez (frauta) e mais eu (guitarra eléctrica), cun magnetofón Grundig TK847. Empregámonos a fondo durante días para conseguir as dez pezas que a compañía discográfica Novola escoitaría e posteriormente aceptaría para gravar en vinilo.

Previo ensaio en Mondariz (Pontevedra) con Xosé V. Ferreirós (gaita e percusión) do grupo Faiscas do Xiabre e Antón Seoane (zanfona e xilófono) que facía dúo neste tempo con Rodrigo Romaní, desprazámonos a Madrid e os días 18, 19 e 20 de abril do 77 nos estudos Audiofilm, quedaría rexistrado o disco. O destino e a intuición de Emilio quixeron xuntar unha liña que procedía do pop-rock e a música improvisada (Bernardo e Xoan), con outra mais perto da música tradicional (Ferreirós e Seoane) facendo unha fusión que resultou anovadora, enchendo o baleiro que existía, e tamén unha necesidade que tiñamos todos de facer algo distinto na música galega. A intervención de Nonito Pereira (produtor) sería fundamental neste feito.

As pezas populares “Pandeirada de Nebra”, “Arrieiros de Moraña” e o “Romance de Bernardiño e Sabeliña” serían aportadas, adaptadas e arranxadas por Bernardo Martínez; Emilio tiña compostos temas propios como “Fonte do Araño”, “Na noite de San Xoan”, “Chegando ao Caurel”, “No campo da festa”, “Mentras ela fía” e “Baixaron as Fadiñas”. Eu traballei particularmente na harmonización e nas voces desta última peza e nas adaptacións das outras. Para rematar, o tema psicoatlántico “E as gaivotas sobor de nós” foi o resultado dunha improvisación entre os tres de Foz.

En xeral, todos participabamos nos arranxos e discutiamos o máis axeitado para cada tema, dado que traballabamos con xenerosidade e sen límite de tempo. Respecto ás adaptacións aos instrumentos, cadaquén facía os seus. A conxunción que se produce en Fonte do Araño sería o inicio nos vindeiros anos de grupos como Milladoiro, DOA e marcaría o futuro de Emilio Cao como autor”.

Como indica Rabunho Rexeita, “Emilio Cao dende ben pequeno veraneaba en Rianxo, e sempre oía falar das nosas fermosas fontes, e polo que o seu primeiro disco que compuxo leva este nome “FONTE DO ARAÑO”, onde o instrumento mais importante utilizado neste disco é a arpa”.

Como de seguro queredes oír esta canción, aquí a tedes:

Aquí podemos ver tamén, unha imaxe de cando se realizou a gravación do disco Fonte do Araño de Emilio Caso no estudo de gravación Audiofilm (Madrid). Á esquerda a aparece o propio Xoan Piñón e ao seu lado Emilio Cao, Xosé V. Ferreirós, Bernardo Martínez e Antón Seoane. (Fonte)

Fonte do Araño
Parabéns a este novo amigo ó cal xa seguimos asiduamente, moitísimas grazas por agasallarnos con anaquiños desa túa-nosa parroquia.

Fotos do Entroido na parroquia do Araño II parte

12 Feb

Colgamos novas fotos do Entroido celebrado no Centro Sociocultural do Araño, que nos cederon dende a propia Asociación de Veciños do Araño.

entroido1

entroido2

entroido3

entroido4

entroido5

entroido6

entroido7

entroido9

Velaquí a entrega de premios:

entroido10

entroido11

entroido12

E aquí facendo o augardente:

entroido13

Houbo cestas para os mellores disfraces na categoría de adultos. Colaboraron o bar Barbanza, bar Lino, bar Nova Era, bar Xens, panadería Soto, autoservicio Agrelo, Aliprox Costas (Outeiro) e Eroski (Rianxo):

entroido14

entroido15

entroido16

entroido17

entroido18

entroido19

entroido20

Fotos do Entroido na parroquia do Araño

10 Feb

O pasado sábado 9 de febreiro celebrouse no Centro Sociocultural do Araño o Entroido. De novo hai que felicitar á Asociación de Veciños por realizar tantas actividades e cohesionar dese xeito a parroquia.

A festa contaba mesmo cunha señora facendo as sobremesas típicas destas festas, nunha filloeira onde podía realizar sete filloas a un tempo. Iso si, non chegaron a nada 🙂

entroido_aranho

Pero tamén hai que agredecer o traballo de moitos outros veciños, que levaron orellas e mesmo filloas feitas na casa. Pero tamén se serviron patacas fritas, refrescos, viño…

Non obstante, os protagonistas foron os veciños e os rapaces disfrazados:

entroido_aranho (2)

Tamén houbo animación cun grupo de gaitas:

entroido_aranho (3)

entroido_aranho (4)

entroido_aranho (5)

entroido_aranho (6)

Houbo concurso de disfraces e, grazas á colaboración do bar Lino, do bar Xens, do bar Nova Era, da panadería Soto, da tenda Aliprox (Taragoña) e do Eroski de Rianxo, houbo cestas para os gañadores.

entroido_aranho (7)

entroido_aranho (8)

entroido_aranho (9)

entroido_aranho (10)

entroido_aranho (11)

entroido_aranho (12)

entroido_aranho (13)

entroido_aranho (14)

entroido_aranho (15)

Fotos da enchenta do río Te

3 Feb

O pasado venres choveu tanto, tanto, tanto, que o río Te botou por fóra. Velaquí tedes algunhas imaxes desa tarde á altura da ponte que hai no Batán (O Araño):

anegamento3 (1 de 1)

anegamento4 (1 de 1)

De feito, podedes ver como a forza da auga levou por diante esta ponte de madeira do paseo do río. Curiosamente esta ponte xa fora arrincada noutro anegamento hai cousa de dous anos e estivo así ata a primavera pasada, cando a arranxaron. Agardemos que desta vez non tarde tanto en poñerse ben.

anegamento5 (1 de 1)

anegamento6 (1 de 1)

anegamento7 (1 de 1)

As intensas chuvias tamén provocaron máis dun susto no que ao tráfico se refire. Nesta foto, toma preto de Carballal (O Araño), o coche ao haber tanta auga non puido ver onde comezaba o rego e meteu a roda sen darse conta:

anegamento8 (1 de 1)

Pero tamén ía con moitísima auga o regueiro que pasa polo medio do Pazo. De feito, o lavadeiro nin se vía:

anegamento1 (1 de 1)

anegamento2 (1 de 1)

A estela descuberta no Araño

31 Xan

En 1907, nas Miráns (parroquia do Araño), atopouse unha estela funeraria que hoxe en día se conserva no Museo de Pontevedra.

É de granito e ten unha altura de 2,43 metros. Arriba de todo hai unha figura, que unhas fontes din que é un home e outras que é unha muller, está vestida cunha túnica e ten o brazo brazo esquerdo levantado e un obxecto irrecoñecible na man dereita, á altura do cinto. Debaixo figura unha inscrición.

A inscrición, moi borrosa, semella dicir isto: “DIVS (sic por dibus) M S / POSINEIV / FILIA SV(o) / CONIVG(i) / DOIRAV / ANNOR(um) / XXX STTLE(vis) / PIVS IN[suis]”.

estelaAranho

Fonte: Cervantesvirtual.com e blog O noso patrimonio.

Fotos antigas do Pazo dos Calotes nun proxecto artístico

8 Xan

Hoxe poño aquí un pequeno tesouro, unha curiosidade fotográfica que naceu dun proxecto artístico que desenvolveu a miña irmá Sheila cando estudaba Belas Artes en Pontevedra. Son fotos sacadas hai uns dez anos, cando o Pazo dos Calotes do Araño aínda estaba caendo a cachos. De feito, as imaxes realmente foron sacadas cunha cámara analóxica e estas instantáneas son fotos das copias en papel que ela sacou.

O proxecto artístico quería contar a historia dun espírito da familia dos Calotes, que esperaba un século despois da súa morte e atopaba en ruínas o que fora o seu fogar. Agardo que vos gusten.

Pazo dos Calotes fabi500-2 fabi500-3 fabi500-4 fabi500-5 fabi500-6 fabi500-7