Non sei se vos lembrades dalguén lema que estaba nas pegatinas de moitos coches rianxeiros que era “Rianxo, o paraíso existe”. Credes que igual sería bo intentar recuperalo ou de paraíso ten máis ben pouco?
Eu fixen unha imaxe con esa lema, para que non se diga 🙂
Creo que unha das curiosidades que temos todos os veciños é saber canto gaña o alcalde do noso Concello. Pois ben, segundo vexo nunha información publicada en El Correo Gallego, Adolfo Muíños cobrará 41.000 euros brutos. Pola súa banda, o tenente de alcalde, Carlos Gey, gañará 36.900 euros brutos ao ano.
O certo é que non sei cando gañaba antes Pedro Piñeiro, polo que non sei se é o mesmo soldo, se o baixou ou se o subíu. Non obstante, na mesma nova de El Correo Gallego aparecen os soldos dos outros alcaldes do Barbanza:
Como vos comentei noutra ocasión, unha moi boa amiga miña é coordinadora no xornal gratuíto en galego De Luns a Venres. Pois o caso é que se ve que non tiña a ninguén a man que me liou para facerme unha mini entrevista. Vamos, que lle debía servir calquera, jeje
Aquí vos deixo o resultado e así tamén me vedes todo guapo 😉
9.898 veciños podían votar, dos cales o fixeron 6.873 (69,44%) e se abstiveron 3.025 (30,58%).
PP: 2.439 votos (36,11%) e 6 concelleiros
BNG: 2.146 votos (31,77%) e 6 concelleiros
PSOE: 2.030 votos (30,05%) e 5 concelleiros
Votos en branco: 118 (1,72%)
Votos nulos: 140 (2,07%)
11.271 veciños podían votar, dos cales o fixeron 7.185 (63,75%) e se abstiveron 4.086 (36,25%).
PP: 1.725 votos (24,25%) e 4 concelleiros
BNG: 1.737 votos (24,42%) e 4 concelleiros
PSOE: 3.540 votos (49,76%) e 9 concelleiros
Votos en branco: 112 (1,57%)
Votos nulos: 71 (0,99%)
En primeiro lugar o que me chama poderosamente a atención é o moito que baixou de hai catro anos para aquí o censo electoral. En total en 1.373 persoas, o que pode indicar que Rianxo está perdendo bastante poboación, seguramente cara outros concellos onde a vivenda está máis barata (sei de moitos que marcharon para Boiro) ou ben a outros onde poden atopar traballo (un servidor é o exemplo).
Así que aínda que a participación aumentase en 5,69 puntos, esta é relativa porque o número de veciños (as cifras absolutas), son inferiores a hai catro anos, en concreto houbo 312 votos menos. De todo os xeitos, a participación media nacional foi do 66,23%, polo que en Rianxo estamos un pouco por riba.
Outro dato que me choca é que aumentase a porcentaxe e votos branco e nulos (sobre todo estes últimos dobráronse). A porcentaxe total pasou do 2,56% ao 3,79%, o que evidencia que aumentaron os que non están contentos nin se senten identificados con ningunha das formacións que se presentaron.
Vendo os resultados dos partidos a conclusión clara é que suben PP e BNG mentras baixa estrepitosamente o PSOE. En concreto, os socialistas perden 1.510 votos, é dicir, que 4 de cada 10 persoas que no 2007 votou polo PSOE cambiou o seu voto.
Pola súa banda o BNG gaña 409 votos e o PP aumenta en 714 os seus votantes. Estes últimos, os populares, subiron nun 41,39% as súas papeletas mentres que os frontistas fixeron o propio nun 23,54% con respecto ao 2007. Isto demostra que a maior parte dos votos que perdeu o PSOE foron parar ao PP e seguramente terá moito que ver nisto o efecto Zapatero e o desgaste que teñen a nivel nacional os socialistas.
Realmente houbo unha inversión total de papeis (o PP pasou de ser o menos votado ao máis votado e o PSOE de ter maioría absoluta converteuse na formación con menos apoio), pero ningunha formación demostrou inclinar en demasía a balanza dos rianxeiros, porque ao final houbo un reparto de concelleiros bastante igualado: 6, 6 e 5, o que complica as cousas para formar un goberno estable e sen sobresaltos (ben porque o PP leve a alcaldía en minoría ou ben porque BNG e PSOE pacten, porque non está claro que haxa entendemento e un deles sempre sairá desgastado).
De cando en vez collo a miña bicicleta e vou dar unha volta polos montes de Rianxo. O caso é o que pasado sábado pola tarde, ao chegar á casa, o meu pai me di que hai unha marcha ciclista en Taragoña que organizaba a Peña Cicloturista Castro Barbudo. Así que co sabor da comida aínda na boca funme para Campo de Pazos montado na bici. Alí xa había un bo grupo de xente. Polo visto había que anotarse e velaí a miña sorpresa ao saber que tiña que pagar 27 euros por non ser federado.
Pareceume un pouco caro con respecto aos 5 euros que se cobran na marcha de Lousame. Despois entereime que 12 euros xa eran para un seguro por se me pasaba algo. De todos os xeitos, nos tempos nos que estamos ségueme a parecer algo caro. Teño que recoñecer que a organización estivo moi ben, que a abituallamento foi estupendo (faltoume un punto de auga entre Cerqueiras e o colexio de Taragoña), que houbo charanga, churrasco e pinchos, unha gorra e calcetíns para todos e mesmo un detalle a todos os que fixeron o tramo libre. Eu, sinceramente, prefería menos cousas e pagar algo menos, jeje
Velaquí o comezo da marcha, a iso das 16:35 horas:
O límite de inscritos eran de 150 persoas, e creo que se non se chegou a cifra estivo próxima porque vin xente co dorsal 140 (o meu era o 109):
Os primeiro metros foron pola estrada, ata que de súpeto desvío á dereita e tirar todo para arriba:
Teño que recoñecer que nunca fora por ese tramo, así que me gustou saber destes roteiros e, de seguro, que algún sábado o farei:
Algunhas rampas eran tan duras que os que non estabamos moi en forma tiñamos que botar o pé ao chan, mentres outros tiñan pernas e peito para tirar con forza:
Este foi o primeiro punto de abituallamento de auga:
E este foi o punto de abituallamento en Cerqueiras, cando levabamos 20 kilómetros. Había auga, refrescos, froita, rosquillas, chocolatinas…
Dende Cerqueiras fomos todo pola beira do río do Té. Ás veces o camiño era tan estreito e tan complicado que tiñamos que parar para que a xente puidese baixar da bici e ir poder atravesar un tramo:
E como vedes, non nos faltou nin unha zona pasada por auga:
Durante a marcha non faltaron nin pinchazos, nin saídas de cadeas (a min saíuseme 3 veces) nin mesmo caídas:
O tramo dende a Ferrería ata Taragoña foi bastante suave, a non ser a costa arriba que está xusto antes da escola de Taragoña. Eu cheguei alí ás 19:45 horas. Polo visto o agrupamento era ás 19:30 e aí iniciábase a subida libre ao Castro. Loxicamente quedei xa na escola, e despois entereime que os que subían tiñan un detalle de recordo 😦
Despois de tanto esforzo, as bicis merecían un baño:
E os corredores querían dar boa conta do churrasco e recibir os premios:
Para rematar, simplemente darlle a noraboa á organización, porque todo estivo moi ben. A ruta tiña tramos de bastante dificultade, pero estaba moi chula (estiven con dous rapaces de Porto do Son aos que lle gustou moito o tramo á beira do río). E se se pode baixar o prezo aínda a costa de facer menos cousas, eu agradeceríao 😉
16.02 minutos da tarde. Miro dentro do Memphis e Adolfo aínda non chegou. Por primeira vez non me retraso a unha cita. Sesenta segundos máis tarde véxoo aparecer pola rúa, saudámonos por primeira vez e entramos para tomar un café mentres fago a entrevista. Descafeinado de sobre para min e un cortado para el. Pregúntolle pola campaña mentres saco a gravadora e o caderno coas preguntas. De fondo, no bar, escóitase a narración dun partido de tenis. Creo que xoga Nadal. Máis alá, no pazo de Martelo, chegan os sons de gaitas e pandeiretas. Comezamos a entrevista que paso a transcribir na súa práctica totalidade (sei que é longa, pero intento reflectir todo o que se me dixo).
Dende este blog imos entrevistar a dous dos candidatos á alcadía de Rianxo, á candidata polo PP, Vanessa Martínez, e ao candidado polo BNG, Adolfo Muíños. De momento do PSOE non tivemos resposta.
Se che gustaría facerlle algunha pregunta en concreto aos candidatos, envíame un correo a oscar.reboiras@gmail.com
Por favor, ante todo respecto e boas formas.
Velaquí vos deixo unhas fotos do mago rianxeiro Alan Golias. Un rapaz moi novo, pero cun gran talento e que non deixa de sorprender nos seus espectáculos.
Con todo o que choveu esta pasada semana, o río Te desbordouse nalgunhas zonas. Eu non vivín directamente o anegamento, porque pola semana estou na Coruña, pero o sábado puiden ver que o río aínda ía ben cheo. Aquí vos deixo unhas imaxes do seu paso polo Batán (O Araño).
Aínda que non o creades, este é un camiño usado para acceder ás leiras que se convertiu nun regueiro:
A tromba da auga era tan forte que mesmo levou unha das pontes de madeira do paseo do río Te. Agora a pregunta é se o arranxarán en breve ou quedará así durante meses:
Velaquí a miña veciña Sara cun sacho intentando que a balsa de auga dunha das súas leiras baixe:
E nesta leira podedes ver por onde foi o río:
Antes de nada teño que dicir que estas imaxes son reais. Non hai nada de fotomontaxe. Está entre Fincheira e As Cortes, en pleno cruce que nos leva á praia de Tanxil de Rianxo.
A min particularmente é que me dá vergoña ver como se fan estas cousas sen que pase nada e como se todo fose perfectamente normal. Temos unha aberración urbanística diante dos nosos ollos, fronte a un cruceiro que seguramentente máis dun século de vida, e dende Urbanismo, dende Patrimonio ou dende o organismo pertinente non se fai nada, é máis, permítese que pasen estas cousas. Se é que máis gañán e paleto non se pode ser. De verdade custaba algo facer as cousas doutro xeito? Pois está visto que a penitencia da Virxe é esta, estar castigada de cara á parede.
Fotos de Rianxo 