Velaquí un curioso e moi ben pensado garaxe. En realidade son dous. Atópanse na parroquia de Isorna e, como vedes, é amplo e colle perfectamente un coche grande e todo o que se vos ocorra. Antes eran remolques dun camión e agora están reaproveitados como un espazo para gardar vehículos. Un dos remolques era do Froiz e outro dunha froitería. Así que xa vedes, baratos e funcionais 🙂
O noso segue a ser un concello de galegofalantes. Non obstante, segundo os datos do Instituto Galego de Estatística (IGE), nunha década Rianxo perdeu máis dun 10% de habitantes que usan o galego como primeira lingua.
Así, mentres no 2001 había un 96,77% de rianxeiros que dicían falar “sempre en galego”, fronte ao 2,18% que o facían “ás veces” e ao 1,04% que non o facían “nunca”, a cousa mudou. No ano 2011 (non sabemos que é o que pasa a día de hoxe) os que se comunican en galego sempre pasaron ser o 85,73%, fronte ao 14,27 que din falalo “non sempre”. O que non me queda claro é porque non se manteñen as opcións de “ás veces” ou “nunca”.
Se falamos dos municipios que están próximos a nós, onde máis baixou a porcentaxe de galegofalantes foi en Boiro. Aí baixaron un 20,89% (do 88,36 ao 67,47%).
En Lousame baixou un 12,89% (do 97,80 ao 84,91%). En Dodro a porcentaxe baixou en 10,73 puntos (do 97,30 ao 86,57%). Pola súa banda, en Padrón é onde menos se fala galego entre maiores de 5 anos. A porcentaxe entre 2001 e 2011 baixou nun 11,37% (do 70,58 ao 59,21%).
Da outra banda da ría, en Catoira a coua baixou en 14,67 puntos (do 84,36 ao 69,69%). Pero onde case non hai galegofalantes a tempo completo é en Vilagarcía, xa que no 2011 declaraban que só o falaban o 24,05% , fronte ao 36,8% da décad anterior.
Grazas ao arquitecto Carlos Coto e ao perfil no twitter de Urbanismo de Rianxo, puidemos saber o aspecto que tiña Rianxo hai uns 85 anos. A través destes mapas antigos, podemos ver as edificacións naquela época, así como as estradas:
Mapa de Rianxo en 1939:
Mapa de Taragoña en 1939:
Sei que é unha estraña mestura, pero aquí tedes esta canción en galego sobre a morte de Castelao, cantada por Juan Pardo.
A letra é orixinal de Ramón Cabanillas, o poeta de Cambados. Vese que vía a Castelao coma un irmán. A continuación, reproducimos a letra:
O pasado 25 de xullo, tivo lugar a I Quedada para ganchillar. A idea, de Pepa Martinez Vicente, consistía, desta vez en confeccionar un chal para a estatua da rianxeira, que está na praza de Padrón, coméntanos Pepa que esta será a primeira de outras quedadas, pois xa andan a bulirlle pola cabeza outros proxectos creativos…
Á iniciativa sumouse tamén o colectivo Entreagullas, a ONG Implicadas no Desenvolvemento, e a ONG Solidariedade Galega co Pobo Saharaui (SOGAPS).
Grazas a Bea, hoxe colgamos esta simpática imaxe que podedes atopar nunha farmacia-óptica de Rianxo (de seguro que sabedes cal é). O caso é que para acceder hai que subir unhas escaleiras incómodas, é dicir, non é un sitio adaptado para todos os públicos. Pero como ao final non falta boa vontade e imaxinación, á xente maior ofrécenlle “unha man amiga para subir con tino”. Mentres, as “mamás activas” teñen á súa disposición uns “brazos fortes” para subir o carriño dos bebés 🙂
Arantxa Muñiz, do restaurante Feliciano, pásanos este cartel de xelado de 1966, de hai 48 anos. Podemos ver o que subíu o nivel de vida neste tempo mirando o prezo dos xelados e facendo unha comparativa con hoxe en día.
Hoxe queremos reproducir aquí unha reportaxe de Ana Carlota Gil para o xornal La Región. O caso é que están a realizar artigos sobre diferentes agrupacións musicais galegas, e tamén lla fixeron a Superfama, que é unha orquestra de Rianxo. Velaquía a súa reprodución.
Un ano máis, hai que felicitar a Comisión de Festas de San Pedro de Vilas polo estupendo traballo que fan. É unha celebración nun marco incomparable, pero que moitos rianxeiros aínda non coñecen pola propia localización do lugar, pero que paga a pena visitar e vivir, porque hai un ambiente inmellorable. Ademais, a organización gastou máis de 2.000 euros en actuacións musicais, o que amosa o traballo e o esforzo realizado.
A verdade é sempre me sorprendeu a programación cultural de Rianxo. Cada semana sempre hai moitas e diversas actividades. E o Auditorio é un bulir de representacións teatrais, exposicións, clases maxistrais, concertos… Como traballo na Coruña e a miña moza tamén, lamentablemente só podo baixar a Rianxo cada dúas fins de semana. Por sorte, desta vez puidemos vir o venres cedo, así que aproveitamos para acudir a unha desas actividades programadas, ao espectáculo do Mago Antón.
Fotos de Rianxo 